جایگاه حقوق داخلی در رویۀ دیوان بینالمللی دادگستری در پروندههای حمایت دیپلماتیک | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| دوره 55، شماره 4، زمستان 1404، صفحه 581-604 اصل مقاله (996.72 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2026.391985.1007980 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید الهوئی نظری* 1؛ حانیه مولوی2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق عمومی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اصولاً هر نهاد حقوقی بینالملل مکلف به اعمال حقوق بینالملل است و رسالت دیوان نیز بر اساس مادۀ ۳۸ اساسنامۀ آن، اجرای حقوق بینالملل است و برای حقوق داخلی جز از مجرای این منابع و به شیوهای غیرمستقیم جایگاهی تعیین نشده است. با این حال، اختلافات متعددی در پیشگاه دیوان مطرح شده که در میان آنها، بیشترین ارتباط دیوان با حقوق داخلی در بحث «انطباق حقوق داخلی با قواعد حقوق بینالملل» بوده و حقوق داخلی «دلیلی» بوده است نزد دیوان تا آن را در ترازوی حقوق بینالملل بسنجد. علیرغم غلبۀ این رویکرد در نظرگاه دیوان، نوشتار حاضر نشان میدهد همنیازی نظام حقوق بینالملل و حقوق داخلی دیوان را بر آن داشته تا در پارهای موارد هرچند محدود، از رویکرد غالب پا را فراتر بگذارد و حقوق داخلی را در خدمت نظم عمومی جامعۀ بینالمللی بهکار گیرد. در این مقاله، با بررسی آرای دیوان بینالمللی به بررسی نحوۀ مواجهه این نهاد با حقوق داخلی میپردازیم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دوآلیسم؛ مادۀ ۳۸ اساسنامه؛ مانیسم؛ نظم حقوقی بینالمللی؛ نظم حقوقی داخلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 423 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 286 |
||