مالکیت زمانی در فقه امامیه و حقوق ایران و امکانسنجی تحقق آثار مالکیت زمانی در قالب عقد صلح | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 22، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 133-149 اصل مقاله (960.17 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2026.367674.1009386 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد منصوری* 1؛ علیرضا فصیحی زاده2 | ||
| 1گروه الهیات، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران | ||
| 2حقوق. دانشکده علوم اداری و اقتصاد.دانشگاه اصفهان.اصفهان .ایران. | ||
| چکیده | ||
| مالکیت زمانی مقولهای است که امروز پذیرش آن به عنوان یک نهاد قابل اقتباس از حقوق غرب محل تضارب آراء است. موافقان ورود این تأسیس به حقوق ایران معتقدند با توجه به اعتباری بودن مالکیت میتوان آن را به صورت موقت اعتبار کرد؛ ضمن آنکه مالکیت موقت در فقه دارای سابقه است. اما با توجه به آنکه عرف حقیقت مالکیت عین را شامل مالکیت زمانی نمیداند باید این اعتبار را خارج از ماهیت مالکیت دانست. بنابراین این اعتبار فاقد اثر خواهد بود. ضمن آنکه مواردی که به عنوان مالکیت موقت در فقه مورد استناد قرار میگیرند غالباً یک نوع مالکیت موقت التزامی هستند که نمیتوان بر مبنای آنها مالکیت موقت صریح را تجویز کرد. اما برای حصول بسیاری از مزایای این نهاد میتوان بدون آنکه این تأسیس را به طور کامل وارد حقوق ایران کرد از نهادهای مشابهی از جمله صلح عین و منافع استفاده کرد. در صلح عین و منافع، در قالب عقد صلح، مالکیت بخشی از عین و منافع مال به صورت متقارن به دیگری منتقل میشود. این نوع عقد واجد آثار و احکامی است که در این مقاله هر یک مورد بحث واقع میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| صلح عین و منافع؛ مالکیت زمانی؛ مالکیت موقت التزامی؛ مالکیت موقت مصرح | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 467 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 297 |
||