امکانسنجی انعقاد قرارداد هوشمند بهعنوان یک قرارداد حقوقی معتبر؛ مطالعۀ تطبیقی در حقوق ایران و سوئیس | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 32، دی 1404، صفحه 695-716 اصل مقاله (600.17 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2025.384842.634694 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس کریمی1؛ سحر کریمی* 2؛ سینا حبیبی3 | ||
| 1استاد گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| قراردادهای هوشمند بهعنوان نوعی از نوآوری در حوزۀ حقوقی و فناوری اطلاعات محسوب میشوند، با این حال در نظامهای حقوقی مختلف در خصوص طبقهبندی آنها با عنوان قرارداد به معنای حقوقی آن، اختلاف نظر وجود دارد و امکان انعقاد قرارداد معتبر حقوقی در قالب اینگونه قراردادها مورد سؤال است. برای پاسخ به این دغدغه، در پژوهش حاضر پس از بررسی مفهوم قرارداد از نظر حقوقی در حقوق ایران و سوئیس، به تطبیق حالتهای مختلف این نوع تراکنش پرداخته میشود. بهنظر میرسد در خصوص استفاده از انواع قراردادهای هوشمند، تنها آن دسته که سبب ایجاد اثر حقوقی با توافق دو یا چند طرف شده است، به معنای حقوقی در زمرۀ قراردادها محسوب میشود. بهعلاوه، شرایط عمومی صحت قراردادها در آنها مورد بررسی اختصاصی قرار گرفت و دیده شد که آن دسته از قراردادهای هوشمند که با هدف انشای اراده و با رعایت شرایط اساسی صحت معاملات منعقد میشوند، قابلیت اجرایی بهعنوان یک قرارداد معتبر حقوقی را دارند. با این حال، ازآنجا که بهره بردن از مزایای چنین قراردادی در گرو درج مادهای جهت شناسایی این قراردادها و ذکر شرایط اختصاصی انعقاد آنها مانند برخورداری از امضاهای دیجیتال است، پیشنهاد شد مقررات حقوقی و فنی قراردادهای هوشمند به قانون تجارت الکترونیکی افزوده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجرای خودکار؛ امضای دیجیتال؛ بلاکچین؛ رمزارز؛ قرارداد هوشمند | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 640 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 412 |
||