نظام حقوقی تنظیم‌گری در بازار سرمایه ایران؛ رویکرد مشارکتی نهاد تنظیم‌گر و دولت | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 01 اردیبهشت 1406 اصل مقاله (686.53 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2025.377912.3557 | ||
| نویسندگان | ||
| حامد برزگری دهج1؛ علی اکبر جعفری ندوشن* 2؛ محمدحسین جعفری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق، علوم سیاسی و تاریخ، دانشگاه یزد، یزد، ایران | ||
| 3استادیار، گروه حقوق، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران | ||
| چکیده | ||
| تنظیم گری یکی از نقش های اقتصادی مهم دولت ها است که با هدف تعیین ساختارها و قواعد بازار و تنظیم روند تولید و توزیع کالاها زیر نظر مقررات دولتی صورت میگیرد. ساختارها و قواعد تنظیم شده از سوی دولت، مؤسسات مالی یک کشور را مشمول مقررات، رویههای اجرایی، محدودیت ها و دستورالعمل های خاصی می کند. اما از آنجا که دولت ها دیگر تنها بازیگران عرصۀ اقتصاد نیستند، نقش نهادهای تنظیم گری دیگر برجسته می شود. نظام حقوقی تنظیم گری با اولویت دادن به نقش بخش خصوصی در بازار سرمایه، تأکید بر حقوق نرم و تنوع ابزارهای تنظیم گری به‌عنوان محور جدیدی در عرصۀ حکمرانی معرفی شده است. مقالۀ حاضر تلاش می کند تا به این پرسش پاسخ دهد که نظام حقوقی تنظیمگ ری در بازار سرمایۀ ایران از منظر خودتنظیمی و مداخلۀ دولت دارای چه رویکردی است؟ با بررسی و تحلیل مؤلفه های نظام حقوقی تنظیم گری شامل سازمان های تنظیم گر، سازکارهای حل اختلاف و جرایم و مجازات ها؛ چالش های پیش روی آن در بستر بازار سرمایۀ ایران و با توجه به انواع سبک های تنظیم گری بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد نظام حقوقی تنظیم گری در بازار سرمایۀ ایران بیش از همه به سبک تنظیم گری مشارکتی نزدیک است، و دولت و سازمان تنظیم گر در هم‌زیستی با یکدیگر، بازار سرمایه را سامان می بخشند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| بازار سرمایه؛ تنظیم گری؛ قانون بازار اوراق بهادار؛ نظارت دولت؛ نهادهای مستقل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,023 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 260 |
||