اثرات حقوق نرم در حوزۀ تغییرات اقلیمی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 56، شماره 1 - شماره پیاپی 45، بهار 1405، صفحه 225-250 اصل مقاله (749.91 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2024.374661.3510 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن عبداللهی* 1؛ سید سجاد حسینی دامیری2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق بینالملل عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری تخصصی حقوق بینالملل عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| شواهد علمی نشان میدهد گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی یک پدیدۀ واقعی و نگرانکننده است، که در اثر فعالیتهای انسانی تشدید شده است. تغییرات اقلیمی چالشی جهانی است که بهتنهایی توسط هیچ کشوری قابلحل نیست و برای مقابله با این پدیده، نیاز به همکاری و تعهد کشورها در قالب رژیمهای حقوق بینالملل اعم از سخت و نرم وجود دارد. به دلیل اینکه حقوق سخت در بسیاری از موارد به دلیل تغییرات سریع و پویایی پدیدۀ تغییرات اقلیمی، قادر به ارائۀ پاسخهای جامع و کامل نیست، حقوق نرم میتواند بهعنوان مکمل حقوق سخت در پر کردن خلأهای حقوقی و ارائۀ راهکارهای جدید برای مقابله با این پدیده عمل کند. تعهدات سخت مرتبط با تغییرات اقلیمی که متشکل از کنوانسیون چارچوب تغییرات اقلیمی، پروتکل کیوتو و موافقتنامۀ پاریس است، هم در شکلگیری و هم در اجرای این تعهدات متأثر از حقوق نرم است. حقوق نرم با تسهیل همکاری بینالمللی در زمینۀ تغییرات اقلیمی، افزایش آگاهی عمومی از خطرات تغییرات اقلیمی و ضرورت اقدام برای مقابله و نیز ارائۀ راهکارهای منعطف و سازگار با حاکمیت ملی کشورها، زمینۀ ایجاد توافق و اجرای قواعد و هنجارهای حقوقی را میان کشورهای مستقل، اما با منافع متفاوت و متضاد، فراهم میآورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق نرم؛ کنوانسیون چارچوب تغییرات اقلیمی؛ پروتکل کیوتو؛ موافقتنامۀ پاریس؛ اسناد غیرالزامآور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 405 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 242 |
||