فروغی, فضل الله, ریاحی, جواد. (1404). جایگاه جرایم متلازم در نظام تعدد جرم در حقوق کیفری ایران. , 55(1), 96-73. doi: 10.22059/jqclcs.2025.390129.1974
فضل الله فروغی; جواد ریاحی. "جایگاه جرایم متلازم در نظام تعدد جرم در حقوق کیفری ایران". , 55, 1, 1404, 96-73. doi: 10.22059/jqclcs.2025.390129.1974
فروغی, فضل الله, ریاحی, جواد. (1404). 'جایگاه جرایم متلازم در نظام تعدد جرم در حقوق کیفری ایران', , 55(1), pp. 96-73. doi: 10.22059/jqclcs.2025.390129.1974
فروغی, فضل الله, ریاحی, جواد. جایگاه جرایم متلازم در نظام تعدد جرم در حقوق کیفری ایران. , 1404; 55(1): 96-73. doi: 10.22059/jqclcs.2025.390129.1974
جایگاه جرایم متلازم در نظام تعدد جرم در حقوق کیفری ایران
1دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2استادیار گروه حقوق، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آیتالله بروجردی (ره)، بروجرد، ایران.
چکیده
گاهی میان جرایم متعددی که مجرم تا پیش از صدور حکم قطعی مرتکب آنها میشود، روابط بسیار پیچیدهای برقرار است؛ بهگونهای که تشخیص اینکه در آن موارد کدام قاعدۀ تعدد جرم باید اعمال شود، آسان نبوده، محل اختلاف علمای حقوق و مراجع قضایی شده است. چنین شرایطی، گاهی ناشی از ارتباط ناگسستنی دو یا چند جرم ارتکابی در عمل است که در این مقاله از آن به «جرایم متلازم» تعبیر میشود. در نظام تعدد جرم در حقوق کیفری ایران، جایگاه جرایم متلازم، یعنی جرایمی که حسب واقعیت پروندۀ قضایی -و نه صرفاً بر اساس تحلیل نظری- لازم و ملزوم یکدیگرند، روشن نیست و این وضعیت بیش از همه ناشی از سکوت قانون است. تحقیق حاضر با اتخاذ روش توصیفی تحلیلی، به بررسی جایگاه جرایم متلازم در نظریههای حقوقی، قوانین جزایی و رویۀ قضایی پرداخته و به این نتیجه رسیده است که از میان نظریههای حقوقی و دیدگاههای قضایی موجود، نظریۀ «کفایت کیفر جرم اصلی» از قوت و استحکام بیشتری برخوردار است و میتواند بهعنوان مبنای مناسبی برای صدور احکام کیفری عادلانه و سیاستگذاریهای جزایی جدید مورد توجه قرار گیرد.
The Position of Correlative Crimes in the System of Multiplicity of Crimes in Iranian Criminal Law
نویسندگان [English]
Fazlollah Forughi1؛ Javad Riahi2
1Associate Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Faculty of Law and Political Science, Shiraz University, Shiraz, Iran.
2Assistant Professor, Department of Law, Faculty of Humanities, Ayatollah Broujerdi University, Broujerd. Iran.
چکیده [English]
Sometimes, it is not difficult to determine the criminal sentence for multiple crimes that the offender commits before definite sentence. However, in most cases, there are such complex relationships between the committed crimes that it is not easy to determine which rule of multiplicity of crime should be applied, leading to disagreements among legal scholars and judicial authorities. Such conditions sometimes arise from the inseparable connection of two or more committed crimes in practice, which is referred to in this article as "correlative crimes". In the system of multiplicity of crimes in Iranian criminal law, the position of correlative crimes, meaning crimes that are interdependent based on the reality of the judicial case - and not merely based on a mental conception - and according to what has actually occurred, the commission of one necessarily entails the other, is not clear, and this situation is primarily due to the silence of the law. This article, using a descriptive-analytical method, examines the position of correlative crimes in legal theories, criminal laws, and judicial practices and concludes that among the existing legal theories and judicial viewpoints, the theory of "sufficiency of punishment for the main crime" has more strength and solidity and can be considered as a suitable basis for fair criminal sentencing and new criminal policy-makings.
کلیدواژهها [English]
multiplicity of crime, correlative crimes, mental multiplicity, actual multiplicity, sufficiency of punishment for the main crime
مراجع
منابع
الف) فارسی
احمدیابهری، سیدمحمدعلی (1377). اسلام و دفاع اجتماعی. چ اول. قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزۀ علمیۀ قم.
رایجیان اصلی، مهرداد (1382). تحلیلی بر مقررات تعدد جرم و دشواریهای آن.فصلنامۀ دیدگاههای حقوقی، (28). 16-27.
رحیمی، مسعود (1390). تعدد و تکرار جرم در فقه و حقوق.فصلنامۀ اصلاح و تربیت، (111)، 3-4.
زراعت، عباس (1392). تمایز حالت تعدد معنوی جرایم از عناوین مشابه.فصلنامۀ حقوق، 43(3)، 69-87.
ساداتی، سیدمحمدمهدی (1396). تعدد جرم در حقوق ایران و آلمان. فصلنامۀ مطالعات حقوق تطبیقی، 8(1)، 203-226.
ساداتی، سیدمحمدمهدی؛ صادقی، محمدهادی؛ فروغی، فضلالله (1396). جرمانگاری و کیفرگذاری تعدد حدود در فقه امامیه و قانون مجازات اسلامی 1392. فصلنامۀ فقه و حقوق اسلامی، 8(14)، 86-61.
شمس ناتری، محمدابراهیم؛ کلانتری، حمیدرضا؛ زارع، ابراهیم؛ ریاضت، زینب (1398). قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی. ج 1، چ پنجم، تهران، میزان.
شهیدثانی، زینالدینبنعلیبناحمدعاملی (1410). الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، ج9، چ اول، قم، کتابفروشی داوری.
شیخ الاسلامی، عباس (1395). تعدد جرم نظریهها و رویهها. چ اول، تهران: میزان.
صادقی، محمدهادی (1373). گرایش کیفری سیاست جنایی اسلام. رسالۀ دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی. دانشگاه تربیت مدرس.
طاهرینسب، سیدیزداله (1381). تعدد و تکرار جرم در حقوق جزا. چ اول، تهران: دانشور.
طوسی، ابوجعفرمحمدبنحسن (1400). النهایة فی مجرد الفقه و الفتاوی. چ دوم، بیروت، دارالکتابالعربی.
علیآبادی، عبدالحسین (1392). حقوق جنائی. چ پنجم، تهران: فردوسی.
فتحی، محمدجواد (1403). واکنش در برابر جرم مجازات و اقدام تأمینی. چ اول، تهران: میزان.
فروغی، فضلالله؛ توانگر، زهرا (1396). تداخل دیه اطراف در دیه نفس. پژوهشنامۀ حقوق کیفری، 8(15)، 187-206.
فروغی، فضلالله؛ توانگر، زهرا (1395). بررسی حکم تداخل دیۀ منافع در جنایت بر اعضا.فصلنامۀ مطالعات حقوقی، 8(20)، 183-213.
فروغی، فضلالله؛ رحیمیان، رضا (1394). ارزیابی تعدد مادی جرایم تعزیری در قانون مجازات اسلامی مصوب 1392. فصلنامۀ مطالعات حقوقی، 7(4)، 171-203.
فروغی، فضلالله؛ جودکی، بهزاد (1394). تعدد نتیجه در جرایم تعزیری بر اساس قانون مجازات اسلامی 1392. فصلنامۀ دیدگاههای حقوق قضایی، (70)، 103-126.
قیاسی، جلالالدین؛ غالبزاده، عباس (1400). تعدد جرم در ارتکاب توأمان جرایم مزاحمت تلفنی، توهین و تهدید. مجلۀ حقوقی دادگستری، 87(124)، 181-202.
قیاسی، جلالالدین؛ یاوری، احسان (1394). حکم جرایم مرتبط در جرایم تعزیری.پژوهشنامۀ حقوق کیفری، 6(2)، 155-179.
گلدوزیان، ایرج (1401). بایستههای حقوق جزای عمومی. چ بیستوپنجم. تهران: میزان.
محسنی، مرتضی (1401). حقوق جزای عمومی. چ ششم، تهران: گنج دانش.
محقق داماد، سیدمصطفی (1402). قواعد فقه بخش جزائی. چ چهلوششم، تهران: مرکز نشر علوم اسلامی.
محققحلّی، نجمالدینجعفربنحسن (1418ق). المختصر النافع فی فقه الإمامیة. ج1، چ ششم، قم: مؤسسة المطبوعات الدینیة.