تولید و تحلیل روند شاخصهایچرخندگی روزانه در شمالغرب ایران | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 56، شماره 12، اسفند 1404، صفحه 3275-3292 اصل مقاله (1.47 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2025.403738.670020 | ||
| نویسندگان | ||
| حدیث گل محمدیان1؛ زهرا آقاشریعتمداری* 2؛ محمدرضا پیشوایی3 | ||
| 1'گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار/گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| 3گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| این مطالعه به بررسی گردش جوی سطح بالایی بر روی منطقه شمال غربی ایران با مرکز تبریز از سال ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۰ میپردازد. هسته اصلی این تحقیق، ایجاد شاخص چرخندی روزانه (DCI) برای سطوح ۵۰۰ هکتوپاسکال و ۷۰۰ هکتوپاسکال است. این مطالعه با استفاده از ۲۳۰۱۱ نقشه ارتفاع ژئوپتانسیل روزانه از بازتحلیل NCEP/NCAR، گردشها را به پنج نوع متمایز طبقهبندی میکند: خط ناوه (TL)، لبه ناوه (TE)، ستون ژئوپتانسیل (COL)، لبه پشته (RE)و خط پشته (RL). تجزیه و تحلیل میانگین فراوانیهای سالانه در سطح ۵۰۰ هکتوپاسکال، تسلط قابل توجه سیستمهای پرفشار را نشان میدهد. الگوهای پشته (RL و (RE به طور کلی ۵۳٪ از سال بر منطقه آذربایجان شرقی تأثیر میگذارند، در حالی که الگوهای ناوه (TL و (TE تنها ۲۲٪ از زمان رخ میدهند. تسلط واچرخندی به ویژه در فصل گرم، که توسط کمربند پرفشار نیمهگرمسیری اداره میشود، قوی است. در فصل سرد، توزیع متعادلتری پدیدار میشود، به طوری که سیستمهای پرفشار، سرد و کم فشار به ترتیب ۴۳٪، ۲۸٪ و ۲۹٪ از مواقع رخ میدهند. نکته مهم این است که ارزیابی روند بلندمدت با استفاده از آزمون من-کندال، تغییر قابل توجهی در الگوهای گردش جوی در طول دوره ۶۳ ساله را نشان میدهد. روند موجود نشان دهنده تغییر دینامیک جوی در منطقه مورد مطالعه است که پیامدهای مهمی برای آب و هوای محلی، از جمله تأثیرات بالقوه بر الگوها و میزان بارش و فراوانی خشکسالی در شمال غربی ایران دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سامانهی همدیدی؛ استان آذربایجان شرقی؛ شاخص چرخندگی روزانه؛ تبریز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 170 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 166 |
||