تأثیر فردگرایی بر محدودیت قدرت دولت | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 01 اسفند 1405 اصل مقاله (798.46 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2025.380460.3578 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین رحمت اللهی1؛ سید فتح اله هاشمی* 2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| از نگاه فردگرایان، اصالت از آنِ فرد است و دولت تنها در سایۀ وجود فرد و با هدف خدمت به او موجودیت پیدا میکند. دولت پدیدهای مکانیکی و مصنوع بشر دانسته میشود، بنابراین بهسانِ یک ابزار باید به گونهای طراحی و سازماندهی شود که بتواند انتظارات سازندگانش را برآورده کند. اما قدرتِ برآمده از افراد در دست دولتمردانی قرار میگیرد که تمایلشان به سوءاستفاده از قدرت، میتواند نهتنها خود دولت، بلکه افراد را نیز به ابزاری در خدمت مطامع و هوسهای آنها تبدیل کند. ازاینرو فردگرایان به جستجوی راهکارهایی برای مهار قدرت دولت اهتمام ورزیدهاند. این پژوهش با هدف بررسی برخی از این راهکارها، در رویکردی توصیفی و تحلیلی به نظریات فردگرایان و اثرات آن در حوزۀ قدرت، به این نتیجه دست یافته است که فردگرایی با اعمال تحدیدهای ساختاری، هنجاری و رفتاری توانسته است قدرت دولت را با هدف تضمین حقوق و آزادیهای اساسی افراد محدود سازد. تفکیک و توازن قوا، نظام نمایندگی، حاکمیت قانون، بیطرفی، شفافیت، مسئولیتپذیری و پاسخگویی، ازجملۀ این راهکارهای محدودکننده هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جامعه؛ دولت؛ فرد؛ فردگرایی؛ قدرت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 866 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 346 |
||