کاربرد مدل CA-Markovدر حوضۀ آبخیز مندرجان زایندهرود جهت پیشبینی تغییرات کاربری اراضی | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| دوره 13، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 1388-1403 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2026.408768.1902 | ||
| نویسندگان | ||
| علی نجفی1؛ افشین هنربخش* 2؛ مهدی پژوهش3؛ خدایار عبدالهی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشتۀ علوم و مهندسی آبخیز، گروه مهندسی طبیعت، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، ایران | ||
| 2گروه مهندسی طبیعت، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم زمین، آبخیزداری، دانشگاه شهرکرد، ایران | ||
| 3گروه مهندسی طبیعت، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم زمین، آبخیزداری، عضو هیئت علمی دانشگاه شهرکرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| حوضۀ آبخیز مندرجان از تغییرات شدید در نوع کاربری اراضی مصون نمانده است. به طور کلی، هدف اصلی این مطالعه پیشبینی تغییرات کاربری اراضی با کاربرد مدل CA-Markov در حوضۀ آبخیز مندرجان استان اصفهان است. برای اینمنظور، از تصاویر ماهوارهای لندست مربوط به سالهای 1991، 2001، 2011، 2021 (در مقاطع زمانی 10ساله) استفاده شد. نقشۀ پوشش اراضی در 4 کلاس کاربری اراضی (شامل اراضی کشاورزی، اراضی کوهستانی، مرتع و اراضی مسکونی) تهیه شد. ضریب کاپای حاصل از نقشۀ کاربری اراضی سال 2011 و پیشبینیشده برابر با 0/96 و برای سال 2021 برابر با 0/969 بود. نتایج نشان میدهد اختلافهای طبقههای مختلف متفاوت است و بزرگی آن به طور کلی در سال 2011 کمتر از 9 درصد و در سال 2021 کمتر از 15 درصد است. بررسی روند تغییرات کاربری اراضی سالهای 2031 و 2041 نسبت به سال 2021 نشان داد بیشترین تغییرات افزایشی از لحاظ سطح، اراضی کشاورزی است. در بین تغییرات کاهشی نیز مرتع با 315 و 868 هکتار بهترتیب در سالهای 2031 و 2041 شاهد خواهیم بود. افزایش سطح اراضی کشاورزی و مسکونی باعث کاهش سطح اراضی مرتعی به همین میزان در سالهای 2031 و 2041 شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تصاویر لندست؛ مدل CA-Markov؛ کاربری اراضی؛ حوضۀ آبخیز مندرجان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 185 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 59 |
||