چالشهای تعاملات شبکهای بین تعاونیهای صنعت و کشاورزی استان زنجان | ||
| کسبوکار اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 1، بهار 1405، صفحه 1-17 اصل مقاله (869.36 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsbu.2026.401638.1063 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی چراغی* 1؛ معصومه محمدلو2؛ صدیقه مظفری قره بلاغ3 | ||
| 1گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. | ||
| 2گروه جغرافیا، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 3گروه جغرافیا، دانشکده اجتماعی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تعاونیها با ارتقای بهرهوری و همافزایی منابع، نقشی اساسی در توسعه همهجانبه کشورها ایفا میکنند. با وجود ظرفیتهای گسترده کشاورزی و صنعتی در استان زنجان، تعاملات شبکهای میان تعاونیها کارآمد نیست و این موضوع موجب محدودیت در تأمین منابع، توسعه بازار و همافزایی شده است. این پژوهش با هدف شناسایی چالشهای تعاملات شبکهای تعاونیهای صنعت و کشاورزی استان و ارائه راهکارهایی برای تقویت همکاری و دستیابی به توسعه پایدار انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و استراتژی گراندد تئوری بهمنظور تبیین تعاملات شبکهای تعاونیهای صنعت و کشاورزی استان زنجان انجام شد. دادهها از طریق مطالعه کتابخانهای و 25 مصاحبه نیمهساختاریافته با نمونهگیری هدفمند گردآوری و تحلیل شد. یافتهها نشان داد نوسانهای اقتصادی، کمبود سرمایه، ضعف اعتماد و سرمایه اجتماعی، پیچیدگیهای اداری، کمبود هماهنگی مدیریتی و ناکارآمدی زیرساختهای فنی و محیط زیست، مانع بهرهوری، تابآوری و نوآوری شبکهها هستند. مدل پارادایم پیشنهادی روابط میان شرایط علّی، زمینهای، مداخلهگر و کنشها را با پیامدهایی همچون تقویت شبکهسازی و گسترش تعاونیها ترسیم کرد و پنج قضیه نظری را برای تبیین موانع زنجیره تأمین ارائه داد. با وجود ظرفیت بالای تعاونیها، محدودیتهای شبکهای سبب وابستگی به واردات و تضعیف بازارهای محلی شده است. تقویت نهادهای واسطهای، آموزش مدیران و اعضا، سرمایهگذاری در زیرساختها و ترویج کشاورزی پایدار و انرژی تجدیدپذیر ازجمله راهکارهای پیشنهادی برای افزایش کارآمدی و توسعه پایدار استان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعاونی؛ توسعه پایدار؛ زنجیره تأمین؛ شبکهسازی؛ پیوندهای اقتصادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 234 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 214 |
||