بررسی تغییرات عملکرد و اجزای عملکرد آلوئهورا تحت تأثیر کشت مخلوط سهگانه در منطقه سیستان | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| دوره 28، شماره 1، بهار 1405، صفحه 61-73 اصل مقاله (1.56 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2026.394565.2929 | ||
| نویسندگان | ||
| خشایار ریگی* 1؛ مهدی دهمرده2؛ سید محسن موسوی نیک3 | ||
| 1بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی بلوچستان، ایرانشهر، ایران. | ||
| 2گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران | ||
| 3گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: کشت مخلوط با افزایش تعداد گونه در واحد سطح بهعنوان یک راهحل برای حفظ و افزایش تولید در کشاورزی شناخته میشود، کشت مخلوط روشی برای افزایش تنوع در بومنظامهای زراعی است که باعث افزایش و پایداری عملکرد میشود. اکولوژی آن نیز اثرگذارتر از نظامهای تککشتی است. این مطالعه بهمنظور بررسی تغییرات عملکرد و اجزای عملکرد آلوئهورا تحت تأثیر کشت مخلوط سهگانه در منطقه سیستان انجام شد. روش پژوهش: این آزمایش در قالب طرح فاکتوریل بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتور اول (محلولپاشی متانول) در سه سطح و فاکتور دوم (کشت مخلوط) در نُه سطح بود. جهت اندازهگیری میزان عناصر منگنز، فسفر و مس از دستگاه جذب اتمی استفاده گردید. برای اندازهگیری میزان ژل، برگهای هر بوته با آب شستوشو و سپس هر برگ از چند قسمت برش و توسط دست، ژل از هر برگ خارج و با ترازوی دیجیتال میزان ژل برای هر بوته توزین و سپس میانگین برای هر کرت محاسبه شد. پس از شمارش تعداد برگ آلوئهورا در هر بوته، وزن برگ توسط ترازوی دیجیتال برای هر بوته توزین و سپس میانگین برای هر کرت محاسبه گردید. جهت اندازهگیری تعداد برگ آلوئهورا سه بوته بهطور تصادفی انتخاب و برگها از محل اتصالشان به بوته قطع و تعداد برگ برای هر بوته شمارش و سپس میانگین تعداد برگ برای هر بوته محاسبه گردید. یافتهها: براساس نتایج بهدستآمده اثر متقابل تیمارهای آزمایشی بر عملکرد و اجزای عملکرد آلوئهورا و همچنین جذب عناصر مس، فسفر و منگنز بسیار معنیدار بود. بیشترین و کمترین عملکرد آلوئهورا و همچنین عناصر جذب شده توسط بادامزمینی بهترتیب از تیمار 30 درصد حجمی متانول+ 100 درصد چای ترش+ 25 درصد بادامزمینی+ 75 درصد آلوئهورا و 10 درصد حجمی متانول+ 100 درصد چای ترش+ 75 درصد بادامزمینی+ 25 درصد آلوئهورا بهدست آمد. نتیجهگیری: با توجه به اینکه کشت مخلوط بهدلیل مزایای زیادی همچون افزایش تنوع، کاهش بیماریها، علفهای هرز و افزایش کارایی استفاده از منابع دارد، لذا در پژوهش حاضر هم نشاندهنده تأثیر مثبت کشت مخلوط چای ترش، آلوئهورا و بادامزمینی نسبت به تککشتی آلوئهورا میباشد. متانول از طریق کاهش تنفس نوری و افزایش مقدار آماس سلولی بافتهای گیاهی بر روی وزن گیاه تأثیر میگذارد و در بین تیمارهای متانول بیشترین و کمترین عملکرد آلوئهورا متعلق به تیمار 30 و 10 درصد حجمی متانول بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بادامزمینی؛ چای ترش؛ فسقر؛ مس؛ منگنز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 508 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 207 |
||