بهبود جذب عناصر غذایی و رشد سرخارگل (Echinacea purpurea) با کاربرد تلفیقی کودهای زیستی و سالیسیلیکاسید تحت رژیمهای مختلف آبیاری در شرایط خاک شور | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| دوره 28، شماره 1، بهار 1405، صفحه 21-37 اصل مقاله (1.16 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2026.395185.2938 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی وطن دوست1؛ مهدی مدن دوست* 2؛ مجید رجایی3؛ محمود دژم4 | ||
| 1گروه آگروتکنولوژی، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران | ||
| 2گروه زراعت، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی، فسا، ایران. | ||
| 3بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران | ||
| 4گروه زراعت، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی. فسا، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: منابع اصلاحکننده با بهبود جذب عنصر غذایی و ایجاد تعادل در صفات فیزیولوژیکی نقش مهمی در رشد گیاهان در شرایط تنشهای محیطی دارند. هدف این پژوهش بررسی جذب عناصر غذایی، صفات فیزیولوژیک و رشد سرخارگل با قارچ مایکوریزا، باکتری سودوموناس و محلولپاشی سالیسیلیکاسید در خاک شور تحت تنش خشکی میباشد. روش پژوهش: این پژوهش بهصورت اسپلیتپلات، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی، در سالهای زراعی 1401 و 1402 و با دو برداشت طی دو سال در گیاه سرخارگل در نهالستان پژوهشی اداره منابع طبیعی شهرستان فسا، واقع در جنوبشرق استان فارس انجام شد. عامل اصلی در سه سطح شامل آبیاری پس از 25، 50 و 75 درصد تخلیه رطوبتی از حد ظرفیت زراعی و عامل فرعی شامل منابع اصلاحکننده در هشت سطح شامل شاهد (بدون استفاده از منابع اصلاحکننده)، قارچ مایکوریزا آربوسکولار (AMF)، باکتری سودوموناس فلورسنس (PFB)، سالیسیلیکاسید (SA)، AMF + PFB، AMF + SA، PFB + SA، AMF + PFB + SA بود. آبیاری اول تا سوم برای استقرار مناسب نشاها، براساس تیمار آبیاری شاهد بهصورت 25 درصد تخلیه رطوبتی انجام شد. پس از آبیاری سوم، سایر تیمارهای آبیاری اعمال شد. اندازهگیری صفات گیاهی شامل جذب عناصر غذایی، صفات فیزیولوژیکی، ارتفاع بوته و عملکرد بیوماس اندام هوایی بود. یافتهها: نتایج نشان داد، که در آبیاری 25 و 50 درصد تخلیه رطوبتی، بیشترین نیتروژن و فسفر برگ در تلفیق AMF + PFB + SA مشاهده شد. همچنین تلفیق AMF + PFB + SA، بهترتیب سبب افزایش 16 و 30 درصدی پتاسیم برگ در آبیاری 50 و 75 درصد تخلیه رطوبتی شد. شاخص سبزینگی در رژیمهای آبیاری 75 درصد تخلیه رطوبتی در مقایسه با 25 درصد تخلیه رطوبتی 81/12 کاهش نشان داد. بیشترین مقدار شاخص سبزینگی در تلفیق AMF + PFB + SA مشاهده شد. همچنین تلفیق دوگانه منابع اصلاحکننده سبب افزایش محتوای نسبی آب برگ و نرخ فتوسنتز در مقایسه با شاهد شد. در چین اول و دوم محتوای کلروفیل b در رژیمهای آبیاری 75 درصد تخلیه رطوبتی نسبت به 25 تخلیه رطوبتی بهترتیب کاهش 15 و 17 درصدی نشان دادند. در چین اول و دوم عملکرد بیولوژیک در تلفیق AMF + PFB + SA در مقایسه با شاهد بهترتیب افزایش 15 و 13 درصدی نشان داد. نتیجهگیری: بهطور کلی بهدلیل اثرات مثبت تلفیق AMF + PFB + SA بر شاخصهای فتوسنتزی و عملکردی سرخارگل میتوان این تیمار را در شرایط تنشهای خشکی توصیه کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باکتری سودوموناس؛ نرخ فتوسنتز؛ عملکرد بیولوژیک؛ قارچ مایکوریزا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 292 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 236 |
||