بهینهسازی پاسخهای عملکردی و فیزیولوژیکی جوجههای گوشتی آرین براساس انرژی قابلمتابولیسم، پروتئین، لیزین و متیونین+ سیستئین جیره با روش تاگوچی | ||
| تولیدات دامی | ||
| مقاله 2، دوره 28، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 215-232 اصل مقاله (2.59 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jap.2026.406624.623880 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد صدقی* 1؛ زهرا صرامی2؛ راضیه قاسمی3؛ مجتبی عباسی4؛ اسماعیل محمدی5 | ||
| 1نویسنده مسئول، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران. رایانامه: mo.sedghi@iut.ac.ir | ||
| 2گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران. رایانامه: zahra.sarrami@alumni.iut.ac.ir | ||
| 3گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران. رایانامه: r.ghasemi1@alumni.iut.ac.ir | ||
| 4گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران. رایانامه: mojtaba.abbasi96@alumni.iut.ac.ir | ||
| 5گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران. رایانامه: esmail.mohammadi@ag.iut.ac.ir | ||
| چکیده | ||
| هدف: صنعت طیور در سالهای اخیر علاقه فزایندهای به استفاده از جیرههای کمپروتئین نشان داده است که این امر بهدلیل مزایای اقتصادی و زیستمحیطی، از جمله کاهش هزینه خوراک و کاهش کلی دفع نیتروژن میباشد. با اینحال، کاهش سطح پروتئین جیره میتواند منجر به کاهش میزان اسیدهای آمینه ضروری گردد. از اینرو، طی چندین دهه گذشته، پژوهشهای گستردهای بهمنظور بررسی رابطه بین مواد مغذی جیره، عملکرد تولیدی و برآورد نیازهای تغذیهای در جوجههای گوشتی بهویژه در زمینه انرژی قابلمتابولیسم، پروتئین و اسیدهای آمینه ضروری انجام شده است. هدف اصلی تمامی این مطالعات، ارائه برآوردهای دقیقتر از نیازهای تغذیهای بهمنظور بیشینهسازی پتانسیل ژنتیکی رشد و عملکرد در طیور میباشد. روش پژوهش: بهمنظور بررسی اثر سطوح انرژی قابلمتابولیسم، پروتئین، متیونین+ سیستئین و لیزین جیره بر عملکرد و پاسخهای فیزیولوژیک جوجههای آرین، تعداد 2160 قطعه جوجه (مخلوطی از نر و ماده) یکروزه در قالب آزمایش فاکتوریل 4×4×4×4 با 16 تیمار و پنج تکرار و 27 جوجه در هر تکرار مورداستفاده قرار گرفتند. سطوح مواد مغذی معادل 97، 100، 103 و 106 درصد نیاز توصیهشده در کاتالوگ آرین تنظیم شدند. شاخصهای عملکردی از جمله افزایش وزن، مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک برای صفر تا 21 روز و 22 تا 42 روزگی اندازهگیری شد. بهمنظور ارزیابی فراسنجههای بیوشیمیایی خون در سن ۳۵ روزگی، از یک پرنده در هر تکرار خونگیری انجام شد. همچنین جهت سنجش تیتر تولید آنتیبادی علیه گلبول قرمز گوسفندی، در سنین ۲۸ و ۳۵ روزگی نمونه خون گرفته شد. در پایان دوره، از هر تیمار پنج پرنده کشتار شد و نمونهبرداری بافتی صورت گرفت. ویژگیهای بافتشناسی شامل ارتفاع و عرض پرز، عمق کریپت، نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت و ضخامت لایه ماهیچهای اندازهگیری گردید. یافتهها: نتایج نشان داد سطوح بهینه مواد مغذی برای افزایش وزن روزانه در کل دوره پرورش، سطح 103 درصد انرژی و لیزین، سطح 106 درصد پروتئین و سطح استاندارد متیونین+ سیستئین بود. سطح استاندارد انرژی و پروتئین، سطح 97 درصد نیاز متیونین+ سیستئین و سطح 103 درصد نیاز لیزین، سطوح بهینه برای مصرف خوراک بود. با افزایش سطح انرژی و پروتئین جیره، ضریب تبدیل خوراک و شاخص عملکرد اروپایی بهبود یافت. غلظت کلسترول و تریگلیسیرید خون پرندگان نیز با افزایش سطح انرژی جیره، روند افزایشی داشت. با افزایش انرژی و کاهش پروتئین جیره، غلظت پروتئین با چگالی بالا (HDL) روند افزایشی نشان داد. سطوح بالای انرژی و پروتئین سبب افزایش غلظت پروتئین، گلوبولین و آنزیمهای کبدی در سرم خون شد. همچنین ارتفاع و مساحت پرزهای روده با افزایش سطح اسیدآمینه لیزین روندی رو به افزایش داشت. نتیجهگیری: براساس نتایج حاصل، افزایش سطح انرژی قابلمتابولیسم جیره به بیش از 103 درصد نیاز ممکن است منجر به افت عملکرد و مصرف خوراک شود. افزایش سطح پروتئین تا 106 درصد نیاز، نتایج عملکردی خوبی بههمراه دارد و افزایش سطح پروتئین تا 103 درصد نیاز از نظر اقتصادی توصیه میشود. همچنین برای اسیدهای آمینه متیونین+ سیستئین و لیزین بهترتیب سطوح استاندارد و 103 درصد نیاز توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی پاسخهای فیزیولوژیکی؛ بهینهسازی مواد مغذی؛ تعادل اسیدهای آمینه؛ شاخص عملکرد رشد؛ مدلسازی کارایی خوراک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 250 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 98 |
||