طرح برون‌سپاری پناهجویان بریتانیا به روآندا با نگاهی بر سیاست مهاجرتی ایران | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 01 مرداد 1406 اصل مقاله (884.05 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2025.392253.3721 | ||
| نویسندگان | ||
| امیرمسعود پورموسی* 1؛ مهین سبحانی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. | ||
| 2استادیار گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. | ||
| چکیده | ||
| طرح برون‌سپاری پناهجویان بریتانیا به روآندا، پس از خروج خودخواسته بریتانیا از اتحادیه اروپا، به‌عنوان بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر در خصوص اصلاح سیاست پناهندگی و کنترل مرزهای این کشور به میان آمد. دولت وقت، در 14 آوریل 2022، ذیل یک توافقنامه و دو تذکاریه دیپلماتیک مبنی بر مشارکت در توسعه مهاجرتی و اقتصادی، کشور روآندا را به‌عنوان مقصدی امن برای برون‌سپاری درخواست‌های پناهندگی در نظر گرفت. هدف از این توافقنامه، کاهش سفرهای دریایی خطرناک، جلوگیری از قاچاق انسان و افزایش سرمایه‌گذاری در روآندا عنوان شد. بدین ترتیب طرح مذکور، ذیل فصل 29 قانون تابعیت و مرزهای بریتانیا به مجلس عوام ارائه شد و به قامت قانون درآمد. قانونی که چالش‌های فراوانی را از جمله نگرانی در مورد امنیت کشور سوم و نقض قواعد حقوق بشری در پیش داشت. مقاله حاضر با بهره‌گیری از روش توصیفی-تحلیلی، سیاست مهاجرتی بریتانیا را در دوران پسابرگزیت مورد سنجه قرار داده و به بهره‌گیری از تجارب آن در امور مهاجرتی ایران پرداخته است. یافته‌های مقاله بیانگر آن است که این طرح، اصول بنیادینی همچون اصل عدم بازگرداندن اجباری و حق بر درخواست پناهندگی را رو به اضمحلال برده است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اصل عدم بازگرداندن اجباری (نان‌رِفولمان)؛ حقوق پناهندگان؛ سیاست مهاجرتی ایران؛ طرح برون‌سپاری پناهجویان بریتانیا به روآندا؛ مهاجران افغانستانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,454 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 225 |
||