گسست تجربه کودکی در میان کودکان کار در خیابان: مطالعهای در شهر رشت | ||
| بررسی مسائل اجتماعی ایران | ||
| دوره 16، شماره 2، اسفند 1404، صفحه 165-188 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijsp.2026.365535.671171 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید نوری* 1؛ زهرا یحیائی مژدهی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری، علوم اجتماعی، حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران | ||
| 2کارشناسی، گروه ریاضی و آمار، دانشگاه پیام نور، منجیل، ایران | ||
| چکیده | ||
| کودکانی که از سنین پایین در فعالیتهای اقتصادی مشارکت دارند، با تجربههایی دشوار، پیچیده و آسیبزا مواجهاند. این مطالعه با رویکر کیفی و روش نظریه زمینهای انجام شده است. مشارکتکنندگان پژوهش شامل ۱۵ کودک کار در خیابان در شهر رشت بودند که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته جمعآوری و با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافتهها نشان میدهد که کودکان کار در خیابان با نوعی «دوگانگی احساسی» مواجهاند؛ بهگونهای که احساس رضایت نسبی از مشارکت اقتصادی در آنان با احساس ترحم، تحقیر، طرد و نادیدهانگاری اجتماعی در هم آمیخته است. علاوهبراین«هویت دوگانه»ای در این کودکان شکل گرفته که منجر به کشمکشی دائمی میان نقشهای کودکی و بزرگسالی میشود. وضعیت «رهاشدگی مضاعف» نیز در میان این کودکان مشهود است؛ بهنحوی که کمبود حمایتهای خانوادگی و اجتماعی بهطور همزمان تجربه شده و کودکان از طریق مقایسه اجتماعی با همسالان، این فقدان را درک میکنند. همچنین، محرومیتهای مالی و کمبود فرصت برای استراحت، تفریح و تعامل اجتماعی، زندگی آنها را به چرخهای یکنواخت از خانه تا خیابان و بالعکس تقلیل داده است؛ امری که با حذف فرصتهای تفریح، تعاملات خانوادگی و اجتماعی، به «رکود زیستجهان» انجامیده است. در نهایت، «فرودستی پایدار» بهعنوان وضعیتی بازتولیدشونده از محرومیت و بیقدرتی، شرایط تثبیتشدهای را بر زندگی آنان تحمیل کرده است. این وضعیت انسداد زیستجهان کودکانه، در قالب مقوله مرکزی «کودکی مصادرهشده» صورتبندی شده است که بیانگر سلب تدریجی تجربههای بنیادین کودکی در بستر خیابان میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کودکان کار در خیابان؛ رکود زیستی؛ فرودستی پایدار؛ رهاشدگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,192 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 218 |
||