نقش جبر ضدامنیتی تحریم در پیوندهای اقتصادی ایران و روسیه | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| مقاله 16، دوره 19، شماره 1، شهریور 1405، صفحه 412-437 اصل مقاله (466.41 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2024.378252.450228 | ||
| نویسندگان | ||
| اکبر ولی زاده* 1؛ فردین افتخاری2 | ||
| 1استادیار، گروه مطالعات منطقهای، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری مطالعات منطقهای، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تحریم به ابزاری ویرانگر در سیاست خارجی غرب علیه دشمنان و رقیبان آن تبدیل شده است که برای پیگیری گروهی از هدفها در شکلهای متنوع به کار گرفته میشود. از جمله این هدفها تغییر رژیم و براندازی است که در مورد ایران پیاده شده است و خود را در قالب تهدید امنیت ملی در بیش از سه دهه نشان داده است. با تشکیل کارزار تحریمی گستردۀ غرب علیه روسیه، این کشور با توجه به روند و هدفهای تحریمهای ایران بهعنوان یکی از شریکان اقتصادی خود، به این درک مشابه با ایران رسید. این نوشتار با تشریح بستر مفهومی این نگاه مشترک به ابزار تحریم، به این پرسش پاسخ میدهد که تحول نگاه ایران و روسیه به تحریم، روابط اقتصادی آنها را بعد از شروع جنگ اوکراین چگونه هدایت کرده است؟ فرضیۀ مورد بررسی با اتکا به روش فرآیندیابی علی، این است که درک امنیتی ایران و روسیه از تحریم بهعنوان ابزار براندازی از درون، روابط اقتصادی دوجانبۀ آنها را بهسوی رفع نقاط آسیبپذیر امنیت اقتصادی راهبردی، از راه سازوکار توسعۀ گزینشی روابط اقتصادی هدایت کرده است. در نتیجه، دو کشور رویارویی با انزوا از راهگذرهای ارتباطی از راه توسعۀ مسیرهای ترانزیتی جایگزین مانند راهگذر شمالجنوب، تضمین صادرات انرژی با کاربست روشهای ناهمتراز مانند ناوگان کشتیهای ناشناس موسوم به «ناوگان ارواح» و متنوعکردن ارزهای مبادلاتی با توسعۀ سازوکارهای پرداخت مبتنی بر ارزهای ملی را بهعنوان دستورکار راهبردی به کار گرفتهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجبار؛ تحریم؛ تغییر رژیم؛ روابط اقتصادی؛ ایران؛ روسیه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 274 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 193 |
||