گردشگری روستایی و توسعة محلی فراگیر در گوا، هند؛ ارزیابی چندبعدی آثار اقتصادی و اجتماعی | ||
| مطالعات کشورها | ||
| دوره 5، شماره 2، 1406، صفحه 223-242 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcountst.2026.412632.1466 | ||
| نویسندگان | ||
| آپوروا سوییتن باندودکار* 1؛ جیوتی سونیل نایک2؛ فیلیپه رودریگرز ای ملو3 | ||
| 1گروه بازرگانی، کالج بازرگانی و اقتصاد گوپال گویند پوی رایتورکار، پوندا، گوا، هند. | ||
| 2مدرسة بازرگانی گوا، دانشگاه گوا، تالیگائو، گوا، هند. | ||
| 3کالج سنتخاویر، ماپوسا، گوا، هند. | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله، با استفاده از نسخة بازنگریشدة شاخص توسعة گردشگری روستایی (RTDI) اصلاحشده، آثار اقتصادی و اجتماعی گردشگری بر توسعة روستایی 12 واحد اداری زیرناحیهای(تالوکا) درایالت گوا درهند ارزیابی شد. در این مطالعه، با استفاده از دادههای رسمی سال مالی 24-2023م، امتیازهای ترکیبی در ابعاد سهم اقتصادی، تنوعبخشی بازار، گرایش روستایی و شمول اجتماعی بررسی و خطای روششناختی در شاخص جانشین گرایش روستایی که در کاربردهای پیشین طبقهبندی نادرست تالوکاهای داخلی را بهدنبال داشت اصلاح شد. همچنین، شکاف توسعهای میان مناطق ساحلی و داخلی اندازهگیری و بررسی شد آیا رشد کلی گردشگری در سطح ایالت با پیامدهای فراگیر در سطح محلی همخوانی دارد. برای این منظور، مجموعهای چندمنبعی از دادهها بر پایة هفت منبع رسمی دولتی جمعآوری شد: کتابچة راهنمای آماری 24-2023م (جدول 77)، ISED-2025، «مجموعه دادههای گردشگری هند 2025»، و دادههای MoSPI PLFS طی سالهای 2017 تا 2025. در این پژوهش بُعد گرایش روستایی در شاخص RTDI با استفاده از معکوس تراکم گردشگری مبتنی بر دادههای مساحت سرشماری 2011م بازتعریف و جایگزین شاخص مبتنیبر نقطة برش میانه شد؛ شاخصی که پیشتر بهاشتباه، برای تالوکاهای روستایی امتیاز صفر تولید میکرد. همچنین، برازش حداقل مربعات معمولی (OLS) همراه با گزارش کامل آزمونهای تشخیصی و و سه الگوی وزندهی منطبق با استانداردهای OECD، همراه با آزمون همخوانی رتبهای کندال تاو به کار گرفته شد. تحلیل مؤلفههای اصلی (PCA) نیز برای شناسایی محورهای ساختاری تفاوت میان تالوکاها استفاده شد. بر اساس الگوی وزندهی برابر (W1)، تالوکای باردز با امتیاز RTDI برابر با 584/0 و بهدلیل امتیاز اقتصادی غالب 000/1 رتبة نخست را کسب کرد. همچنین، سنگوم (با رتبة 5، 458/0=RTDI) و ساتاری (رتبة 6، 431/0= RTDI)، بهترتیب در شاخصهای تنوعبخشی و گرایش روستایی پیشتاز بودند. مقدار کندال تاو میان الگوی W1 و الگوی مبتنیبر اولویت روستایی W3 برابر بود با 061/0- (841/0=P) که نشان میدهد رتبهبندیهای مبتنیبر وزندهی برابر و اولویت روستایی همبستگی معناداری ندارند. همچنین، لگاریتم حجم گردشگران رابطهای معنادار با RTDI نشان داد (040/0=b، 010/0=P، 503/0=R2). تحلیل PCA نیز مؤلفة نخست (PC1) را که 66درصد واریانس را تبیین میکند، محور اصلی توسعة ساحلی-روستایی نشان داد. این پژوهش نخستین ارزیابی چندبعدی است از آثار گردشگری روستایی در سطح تالوکا در ایالت گوا و خطاهای پیشتر شناسایینشده در مشخصات شاخص RTDI ودارای پیامدهای مستقیم در سیاستگذاری اصلاح شده است و نشان میدهد آمارهای تجمیعی در سطح ایالت بهطور نظاممند دوگانگی توسعهای میان مناطق ساحلی و داخلی را پنهان میکند؛ دوگانگیای که تعیین میکند آیا گردشگری به پیامدهای فراگیر توسعة روستای میانجامد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تالوکاهای گوا؛ تحلیل حساسیت OECD؛ تراکم گردشگری؛ توسعة فراگیر؛ شاخص ترکیبی توسعة گردشگری روستایی (RTDI)؛ کندال تاو؛ گردشگری روستایی؛ مناطق ساحلی-داخلی؛ PCA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 232 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 207 |
||