صورتبندی رابطة اسلام و روابط بینالملل در کلام سیاسی آیتالله جوادی آملی بر پایة روش هرمنوتیکی اسکینر | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 56، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 351-319 اصل مقاله (619.66 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2026.400846.1008415 | ||
| نویسنده | ||
| علی آقاجانی* | ||
| استادیار، گروه علوم سیاسی، پژوهشکدۀ علوم اجتماعی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در مواجهه با بحرانهای اخلاقی، هویتی و ساختاری نظم بینالملل معاصر، بازخوانی اندیشة اسلامی مبتنی بر عقلانیت وحیانی ضرورتی دوچندان یافته است. آیتالله جوادی آملی بهعنوان یکی از برجستهترین متفکران معاصر، چارچوبی بدیل و تمدنی برای ساماندهی روابط بینالملل ارائه میدهد که در برابر پارادایمهای سکولار و قدرتمحور غربی، افق جدیدی میگشاید. پرسش اصلی پژوهش آن است که روابط بینالملل از منظر کلام سیاسی جوادی آملی چگونه تعریف میشود و چه مؤلفههایی آن را از نظریههای رایج غربی متمایز میسازد؟ یافتهها نشان میدهد که اندیشۀ وی بر این فرض استوار است که روابط بینالملل باید بر پایۀ فطرت الهی انسان، عقلانیت وحیانی و اخلاق توحیدی سامان یابد؛ نه بر مبنای منافع ملی، قدرتطلبی یا نسبیگرایی ارزشی.با بهرهگیری از روش چهارمرحلهای هرمنوتیک قصدگرای اسکینر، پژوهش حاضر نشان میدهد که جوادی آملی روابط بینالملل را عرصهای برای تحقق عدالت جهانی، کرامت انسانی و عبودیت الهی میداند. او با نقد بنیادین مبانی معرفتی و ارزشی نظم مدرن، مفاهیم کلیدی همچون حقوق بشر، صلح، جنگ و تعهدات بینالمللی را از منظر قرآنی بازتعریف میکند. کلام سیاسی او بر سه محور اصلی توحید (مبنای هستیشناختی)، کرامت ذاتی انسان (اصل راهنما) و عدالت (غایت و معیار مشروعیت) استوار است و ظرفیت ارائۀ الگویی اخلاقمحور، عدالتطلب و تمدنساز را برای نظم جهانی بدیل داراست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جوادی آملی؛ کلام سیاسی؛ روابط بینالملل؛ هرمنوتیک اسکینر؛ صلح و عدالت جهانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 496 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 204 |
||