غوغای عوام یا نجابتِ سیاستمدار؟ نسبت سیاستمدار با زیست فلسفی در منظومة فکری لئو اشتراوس | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 56، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 915-891 اصل مقاله (506.75 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2026.399826.1008414 | ||
| نویسنده | ||
| حسین منصوری مطلق* | ||
| دانش‌آموخته دکتری علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به بررسی خوانش لئو اشتراوس از فلاسفة باستان در خصوص نسبت سیاستمدار با زیست فلسفی می‌پردازد. ما در پی پاسخگویی به این دو پرسش هستیم که دعوت اشتراوس از ما جهت ارتباط برقرار کردن با شکل قدمایی تعامل فلسفه و سیاست، یا لااقل قرار دادن این شکل قدمایی به‌عنوان نقطة آغازی در کاربست حکیمانة آنها در جامعة امروزی، نخست چه نکاتی را به ما از رابطة فیلسوف و سیاستمدار آموزش می‌دهد؟ دوم اینکه چه نکاتی را در خصوص منش نجیب‌زادگی (جنتلمنی) که در دل همان شکل قدمایی تعاملْ پرورده می‌شد به ما می‌گوید؟ اشتراوس در واکنش به بحران فلسفة سیاست مدرن ما را به نظارة تعامل زیست فلسفه و زیست سیاست در نزد باستانیان از افلاطون تا کسنونفون دعوت می‌کند؛ آنچه خود او فلسفة سیاسی کلاسیک می‌نامد. هدف، رسیدن به درکی از فهم لئو اشتراوس از نسبت این دو شیوة زیست است. در مرکز این تعاملْ عقل‌گرایی کلاسیک باستانیان و نوع نگاه آنها به فلسفه، شهر، سیاست و سیاستمدار نهفته است. اشتراوس در این بازیابی شعور باستانیان به سیاستْ از نجابتِ سیاستمدار/جنتلمن به‌عنوان کسی که برخلاف فیلسوف در سپیده‌دمان شهر قرار دارد یاد می‌کند. او اعتقاد دارد مرد نجیب (جنتلمن) دیدی طبیعتی‌تر از همگان به طبیعت شهر و امر سیاسی دارد، پس فیلسوف به‌واسطة اعتدال و فطنتْ از چشم‌انداز یک مرد نجیب نه یک پارتیزان به شهر نزدیک می‌شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| فلسفه؛ شهر؛ توده‌ها؛ فلسفه قدرت؛ تربیت لیبرال؛ مردنجیب؛ چرچیل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 256 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 112 |
||