مبانی و قلمرو تعهد به بهرهبرداری از مال فکری صنعتی توسط طرف قرارداد | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| دوره 56، شماره 1، بهار 1405، صفحه 145-168 اصل مقاله (928.46 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2026.393735.1007983 | ||
| نویسندگان | ||
| پژمان محمدی* 1؛ محمد مهاجری2 | ||
| 1استاد گروه حقوق مالکیت فکری، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران، | ||
| 2دانش‌آموخته کارشناسی ارشد حقوق مالکیت فکری، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| آفرینندگان دستاوردهای فکری درصدد توزیع دستاوردهای فکری خود در جامعه و بهرهبرداری از آنها هستند تا از این راه کسب مال و اعتبار کنند و بدین منظور اقدام به انعقاد قراردادهای بهرهبرداری با صاحبان سرمایه می‌کنند. نظام‌های حقوقی که فراگیر شدن و اشاعۀ نتایج این‌گونه اموال در جامعه را مفید بلکه ضروری می‌دانند، انحصارات و حمایت‌هایی را به آفرینندگان این اموال اختصاص داده‌اند تا از این راه هم آفرینندگان دستاورد و هم سرمایه‌گذاران به انعقاد قرارداد بهرهبرداری تشویق شوند. اینکه آیا طرف قرارداد مخترع، صاحب علامت یا طراح صنعتی به بهرهبرداری از مال موضوع قرارداد ملزم است یا خیر، پرسشی زیربنایی است. شناسایی تعهد بهرهبرداری در قراردادها می‌تواند ناشی از نحوة تعیین و پرداخت مبلغ حق امتیاز، احکام قانون، اصول حقوقی و یا شرط صریح درج‌شده در قرارداد باشد. این تعهد از متروک ماندن اموال فکری جلوگیری می‌کند تا انحصارات داده‌شده به این دست اموال عقیم نماند و جامعه و صاحب حق از منابع آن بهره‌مند شوند. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی نگاشته شده است. حقوق ایران وجود تعهد به بهرهبرداری را در قراردادهای حوزۀ مالکیت صنعتی به‌صورت صریح بیان نکرده است، ولی می‌توان با توجه به احکام موجود و تأکید قانونگذار و ماهیت و مبانی شناسایی این حقوق و واگذاری آنها، وجود این تعهد را در اکثر قراردادهای بهرهبرداری مفروض دانست. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| انتقال؛ تعهد به بهرهبرداری؛ قرارداد؛ مالکیت صنعتی؛ مجوز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 512 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 378 |
||