مداخله، نفوذ و منابع: بازیگران خارجی و همگرایی راهبردی در جنگ داخلی آنگولا | ||
| مطالعات کشورها | ||
| دوره 5، شماره 2، 1406، صفحه 243-262 اصل مقاله (754.39 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcountst.2026.413606.1511 | ||
| نویسندگان | ||
| شالینی سینگ* ؛ ناگالاکسمی ام رامن | ||
| مؤسسة مطالعات بینالمللی آمیتی، دانشگاه آمیتی، اوتار پرادش، هند. | ||
| چکیده | ||
| در متون موجود دربارة جنگ داخلی آنگولا (1975- 1991م)، اغلب از مقطعی کوتاه امام مهم از همگرایی راهبردی میان بلوکهای کمونیستی و سرمایهداری غفلت شده است؛ بهویژه زمانیکه کوبا در اوایل دهة 1980م مدافع منافع تأسیسات شرکت آمریکایی گلف اویل در منطقة کابیندا بود. درحالیکه این جنگ معمولاً در چارچوب تقابل دوقطبی میان صف سوسیالیستی جنبش مردمی آزادبخش آنگولا (MPLA) و نیروهای ضدکمونیستی اتحادیة ملی برای استقلال کامل آنگولا (UNITA) و تحت حمایت ایالات متحده تبیین میشود، در این چارچوب تفسیری ابعاد این رویداد مهم پنهان میماند. در آن زمان کوبا با تأمین نیروی نظامی، از عملیات شرکت گلف اویل محافظت میکرد؛ شرکتی آمریکایی که درآمد آن همزمان بخشی از منابع مالی دولت تحت رهبری جنبش مردمی آزادبخش آنگولا را تأمین میکرد. این همگرایی راهبردی این پرسش مهم را پیش میآورد: آیا مداخلههای خارجی در جنگهای داخلی در شرایطی که منابع راهبردی در معرض رقابت است، روابطی از وابستگی را شکل میدهد که بر مرزهای ایدئولوژیکی فائق آید؟ برای پاسخ به این پرسش، از نظریة وابستگی نئومارکسیستی آندره گوندر فرانک بهره بردهایم تا نشان دهیم چگونه بازیگران خارجی قدرتمند ساختارهای اقتصادی و سیاسی دولتهای ضعیفتر را شکل میدهند. مطالعة موردی آنگولا نشان میدهد که مداخلههای صورتگرفته با توجیه هنجاری و ارزشی، ممکن است دولتهای درگیر منازعه را به روابطی نامتقارن سوق دهد؛ روابطی که در آن منابع راهبردی و اهرمهای سیاسی به بهای دریافت کمک خارجی تمام شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصلاح مالیاتی؛ آثار کلان اقتصادی؛ درآمدهای مالیاتی؛ کارایی درآمدی؛ مالیات بر کالاها و خدمات (GST) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 230 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 152 |
||