مدلسازی زﻣﺎن ﺧﺮوج سرمایهگذار خطرپذیر با اﺳﺘﻔﺎده از مدل پارامتری زمان شکست تسریعشده | ||
| تحقیقات مالی | ||
| دوره 28، شماره 2، 1405، صفحه 328-348 اصل مقاله (557.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/frj.2025.366656.1007524 | ||
| نویسندگان | ||
| پرنیان بیجاری1؛ پرستو محمدی* 2 | ||
| 1کارشناس ارشد، گروه مهندسی مالی، دانشکدۀ مهندسی صنایع و سیستمها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه مدیریت سیستم و بهرهوری، دانشکدۀ مهندسی صنایع و سیستمها، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: سرمایهگذاران خطرپذیر، پس از سرمایهگذاری روی کسبوکارهای نوپا، به مدیریت سبد سرمایهگذاری میپردازند و در زمانی که عواید پیشبینیشده برای آنها تأمین شده باشد با در نظر گرفتن استراتژی خاصی، از کسبوکار نوپا خارج میشوند. خروج برای سرمایهگذاران خطرپذیر مهمترین مرحلۀ سرمایهگذاری است و این مسئله که سرمایهگذار در چه زمانی و با چه استراتژیای از کسبوکار نوپا خروج کند، سود سرمایهگذار را تعیین میکند و همچنین در موفقیت یا شکست کسبوکار نیز تأثیر میگذارد. بهدلیل نوپا بودن سرمایهگذاری خطرپذیر و تجربۀ خروج محدود در ایران، تصمیم دربارۀ خروج، دغدغۀ مهمی برای سرمایهگذاران خطرپذیر ایرانی محسوب میشود. از این رو با توجه به اهمیت خروج، پژوهش حاضر بهکمک عواملی که سرمایهگذار خطرپذیر در زمان تصمیم به خروج از کسبوکار نوپا، بر اساس استراتژی خروج خود در نظر میگیرد، به مدلسازی زمان خروج پرداخته است. روش: در پژوهش حاضر بهمنظور شناسایی عوامل مؤثر در زمان تصمیم به خروج از کسبوکار نوپا و استراتژی خروج سرمایهگذار، از طریق روش نمونهگیری در دسترس، مصاحبۀ نیمهساختاریافتهای با خبرگان حوزۀ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری ﺧﻄﺮﭘﺬﯾﺮ صورت پذیرفت. طی مصاحبههای انجام شده، ۲۴ عامل مؤثر در زمان تصمیم به خروج و ۷ استراتژی خروج که سرمایهگذاران خطرپذیر از طریق آن از کسبوکار خارج شده بودند، شناسایی شدند. سپس با هدف سنجش تأثیر این عوامل بر زمان خروج سرمایهگذار خطرپذیر ایرانی، از طریق تهیۀ پرسشنامه و توزیع آن در ﺑﯿﻦ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻋﻀﺎی نمونۀ آماری، به جمعآوری دادههای مورد نیاز برای مدل پژوهش، بر مبنای عوامل شناسایی شده، پرداخته شد. در انتها نیز دادههای جمعآوری شده با هدف مدلسازی همزمان زمان و استراتژی خروج با روش آنالیز بقا مدل ریسک رقابتی تجزیهوتحلیل واقع شدند. در مدلسازی مذکور ۲۴ عامل مؤثر بر زمان خروج، بهعنوان متغیرهای کمکی مدل معرفی مدل شد. بهمنظور حذف عواملی که تأثیر کمی بر زمان خروج دارند؛ این ۲۴ عامل با تحلیل همبستگی و تحلیل تک متغیره به ۱۶ عامل کاهش یافت و سپس مدلسازی چند متغیره صورت پذیرفت. برای مدلسازی چند متغیره نیز از مدلهای رگرسیونی زمان شکست تسریع شده استفاده شد. یافتهها: تحلیل تأثیر متغیرهای کمکی بر زمان بقا و خطر خروج با کمک مدل پارامتری زمان شکست تسریع شده، بیانگر آن است که در استراتژیهای بازخرید مدیریت، واگذاری سهام به سرمایهگذار خصوصی، ادغام و تملیک، واگذاری سهام به ذینفعان و انحلال، متغیر بازده سرمایهگذاری که از نگاه محققان پژوهشهای پیشین مهم است، به کاهش نرخ خطر خروج و افزایش مدت زمان سرمایهگذاری منجر میشود. همچنین متغیر وجود چشمانداز خوب برای آیندۀ استارتاپ که از دید سرمایهگذاران خطرپذیر ایرانی اهمیت دارد، در استراتژیهای بازخرید مدیریت، واگذاری سهام به شرکا، واگذاری سهام به VC دیگر و واگذاری سهام به ذینفعان، میزان خطر خروج را کاهش و بهتبع، مدت زمان سرمایهگذاری را افزایش میدهد. همچنین نتایج مدلسازی بیان کرد که در ایران، سرمایهگذاری در صنعت فناوری اطلاعات و محصولات مصرفی در تمام استراتژیها، سرعت خروج بیشتری دارد. همچنین سرمایهگذاریهای مرحله بذری نیز، سرعت خروج بیشتری را نشان دادهاند. دریافت پیشنهادهای ناخواسته، سرعت خروج بازخرید مدیریت را کاهش داده و بهطور شایان توجهی به کاهش سرعت خروج از استراتژی ادغام و تملیک منجر شده است. نتیجهگیری: این پژوهش در زمینه مدلسازی زمان خروج سرمایهگذار خطرپذیر ایرانی، بر مبنای مدل ریسک رقابتی است که با هدف بررسی و مدلسازی رابطۀ احتمالی بین عوامل خطر و مدت زمان سرمایهگذاری (بقا) انجام شد. بدین منظور پس از معرفی پارامترهای مؤثر (عوامل خطر) در زمان تصمیم به خروج سرمایهگذاران خطرپذیر، اثرگذاری هر یک از عوامل خطر بر زمان خروج سرمایهگذاران خطرپذیر با کمک مدل زمان شکست تسریع شده، سنجیده شد. نتایج مدل بیان کرد که سرمایهگذاری در صنعت فناوری اطلاعات، سلامت، بیوتکنولوژیوکشاورزی، برقوانرژی، محصولات مصرفی و حملونقل، در تمام استراتژیها بهجز استراتژی بازخرید مدیریت، میزان خطر خروج را افزایش و بهتبع آن، مدت زمان سرمایهگذاری را کاهش میدهند. همچنین سرمایهگذاری در مرحلۀ بذری در تمام استراتژیها سرعت خروج را افزایش داده است و سرمایهگذاری در مرحله رشد، به افزایش سرکت خروج در تمام استراتژیها بهجز انحلال شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنالیز بقا؛ استراتژی خروج؛ زمان خروج؛ زمان شکست تسریع شده؛ سرمایهگذاری خطرپذیر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 252 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 285 |
||