بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکتمحور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 12، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 112-128 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.107804 | ||
| نویسنده | ||
| حسین شیرازی* | ||
| استادیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این مقاله با هدف معرفی و بررسی رهیافت «همیاری عمومی» بعنوان چارچوبی مشارکتمحور در سیاستگذاری تلاش دارد مفهوم مشارکت عمومی را از سطحی انتزاعی و کلی به ابزاری اجرایی و قابل بهرهبرداری برای سیاستگذاران تبدیل کند. با گذار از نگرشهای صرفاً اقتصادی به توسعه، مشارکت عمومی جایگاهی محوری یافته و به یکی از ارکان حکمرانی خوب بدل شدهاست. دراین راستا، رهیافت همیاری عمومی تلاش دارد تا سیاستگذار را در تعیین نحوه مشارکت یاری رساند. ازاینرو همیاری عمومی بمثابه یک جعبهابزار در دست سیاستگذار خواهد بود تا ضمن تعیین هدف از مشارکت عمومی و نیز بر اساس مخاطب و بستر سیاست، درخصوص سطوح مشارکت، مراحل و ابزارهای مشارکت در قالب یک برنامه عملیاتی تصمیمگیری نماید. دراین مقاله به اختصار به بسترهای بهرهگیری از رهیافت همیاری عمومی در سیاستگذرای شهری اشاره میگردد تا پتانسیل کاربردی این مفهوم روشن گردد. هرچند سیاستگذاری شهری تنها یکی از ظرفیتهای بکارگیری همیاری عمومی است و گستره بهرهگیری ازاین رهیافت بهاندازه دامنه مشارکت عمومی فراخ خواهد بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| همیاری عمومی؛ مشارکت عمومی؛ سیاستگذاری؛ حکمرانی خوب؛ سیاستگذاری شهری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 225 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 146 |
||