میز خدمت الکترونیک
دوره ویراستاری

  اخبار و اعلانات

 آمار

تعداد نشریات127
تعداد شماره‌ها7,238
تعداد مقالات77,638
تعداد مشاهده مقاله161,152,582
تعداد دریافت فایل اصل مقاله120,808,053
شیرازی, حسین. (1405). بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکت‌محور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری. , 12(2), 112-128. doi: 10.22059/jppolicy.2026.107804
حسین شیرازی. "بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکت‌محور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری". , 12, 2, 1405, 112-128. doi: 10.22059/jppolicy.2026.107804
شیرازی, حسین. (1405). 'بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکت‌محور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری', , 12(2), pp. 112-128. doi: 10.22059/jppolicy.2026.107804
شیرازی, حسین. بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکت‌محور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری. , 1405; 12(2): 112-128. doi: 10.22059/jppolicy.2026.107804

بررسی رهیافت همیاری عمومی به مثابه چارچوب مشارکت‌محور با تأکید بر کاربرد آن در سیاستگذاری شهری

سیاستگذاری عمومی
دوره 12، شماره 2، تیر 1405، صفحه 112-128    اصل مقاله (1.22 M)
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.107804
نویسنده
حسین شیرازی*
استادیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
چکیده
این مقاله با هدف معرفی و بررسی رهیافت «همیاری عمومی» بعنوان چارچوبی مشارکت‌محور در سیاستگذاری تلاش دارد مفهوم مشارکت عمومی را از سطحی انتزاعی و کلی به ابزاری اجرایی و قابل بهره‌برداری برای سیاستگذاران تبدیل کند. با گذار از نگرش‌های صرفاً اقتصادی به توسعه، مشارکت عمومی جایگاهی محوری یافته و به یکی از ارکان حکمرانی خوب بدل شده‌است. دراین راستا، رهیافت همیاری عمومی تلاش دارد تا سیاستگذار را در تعیین نحوه مشارکت یاری رساند. ازاین‌رو همیاری عمومی بمثابه یک جعبه‌ابزار در دست سیاستگذار خواهد بود تا ضمن تعیین هدف از مشارکت عمومی و نیز بر اساس مخاطب و بستر سیاست، درخصوص سطوح مشارکت، مراحل و ابزارهای مشارکت در قالب یک برنامه عملیاتی تصمیم‌گیری نماید. دراین مقاله به اختصار به بسترهای بهره‌گیری از رهیافت همیاری عمومی در سیاستگذرای شهری اشاره می‌گردد تا پتانسیل کاربردی این مفهوم روشن گردد. هرچند سیاستگذاری شهری تنها یکی از ظرفیت‌های بکارگیری همیاری عمومی است و گستره بهره‌گیری ازاین رهیافت به‌اندازه دامنه مشارکت عمومی فراخ خواهد بود.
کلیدواژه‌ها
همیاری عمومی؛ مشارکت عمومی؛ سیاستگذاری؛ حکمرانی خوب؛ سیاستگذاری شهری
عنوان مقاله [English]
Public Engagement Approach as a Participation-Oriented Framework with Emphasis on Its Application in Urban Policy Making
نویسندگان [English]
Hossein Shirazi Hossein Shirazi
Assistant Professor of Public Policy, Faculty of Law And Political Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran
چکیده [English]
This article introduces and examines the "public engagement" approach as a participation-oriented framework in policy-making. It aims to transform public participation from an abstract and general notion into a practical and applicable tool for policymakers. As development perspectives move beyond purely economic views, public participation has become central and is now considered a key pillar of good governance. In this context, the public policy approach helps policymakers determine how to engage the public effectively. Public engagement serves as a practical toolbox, allowing policymakers to define objectives, audiences, and policy contexts, and to make informed decisions on levels, stages, and tools of participation through an actionable plan. This article briefly highlights the potential of applying the public engagement approach in urban policy-making to demonstrate its practical value. However, urban policy-making is only one possible field of application, and the scope of this approach extends as far as the breadth of public participation itself.
کلیدواژه‌ها [English]
Public Engagement, Policy Making, Public Participation, Good Governance, Urban Policy
مراجع
  1. Alavitabar, A. (2000). Participation in urban affairs management: A study of citizen participation model in urban management (Vol. 1). Organization of Municipalities Publications. {In Persian}
  2. Alipour, P., Zahedi, M. J., & Shiani, M. (2009). Trust and participation (A study of the relationship between trust and social participation in Tehran). Iranian Journal of Sociology, 10(2), 109-135. {In Persian}
  3. Ashtarian, K. (2012). An introduction to the method of cultural policy. Jameh Shenasan. {In Persian}
  4. Ashtarian, K., & Amirzadeh, R. (2014). Investigating the effects of virtual social networks on political participation (Case study: Tehran city). Politics Quarterly, 45(4), 825-841. {In Persian}
  5. Cascetta, E., & Pagliara, F. (2013). Social and Behavioral Sciences, 87, 103-116.
  6. Clarke, D., & Brighman, S. (2013). Beyond the Tools: Four Critical Elements for Good Public Engagement. American Planning Association.
  7. COI (Central Office of Information). (2009). Effective Public Engagement. Prepared for Cabinet Office, UK.
  8. Creighton, J. L. (2013). The public participation guide: Making better decisions through citizen participation (N. Barkpour et al., Trans.). Shahr. {In Persian}
  9. Crozier, M. (2011). The humble state, the modern state: Strategies for another change (M. Vahid, Trans.). Rokhdad-e No. {In Persian}
  10. Fazeli, N., Kazemian, G., & Ramzannasrati, M. (2015). The cultural function of urban management in promoting citizen participation culture for local affairs management. Iranian Association for Cultural and Communication Studies Quarterly, 11(39). {In Persian}
  11. Health Canada. (2000). Health Canada Policy Toolkit for Public Involvement in Decision Making. Ottawa, Ontario.
  12. Health Canada. (2016). Guidelines on Public Engagement. Minister of Health, Ottawa.
  13. HEFCE (Higher Education Funding Council for England). (2006). London.
  14. org. (n.d.). Association for Public Participation.
  15. Khakpour, B., Mafi, E., & Bavanpouri, A. (2009). The role of social capital in sustainable neighborhood development (Case study: Koodi Sajjadieh, Mashhad). Journal of Geography and Regional Development, (12), 55-81. {In Persian}
  16. Kotler, P., & Lee, N. (2019). Social marketing (H. Shirazi, Trans., 3rd ed.). Center for Tehran Studies and Planning. {In Persian}
  17. Meidari, A. (2006). An introduction to the theory of good governance. Social Welfare Quarterly, 6(22), 261-287. {In Persian}
  18. Mirzaeibrahimi, R. (2006). Strategies for implementing reforms in the government sector from Stiglitz's perspective. Economy and Society Quarterly, (7), 54-77. {In Persian}
  19. Moeini, S. R., & Hadizadeh, T. (2015). Social factors affecting neighborhood orientation of populations in two selected northern and southern contexts of Tehran. Social Sciences Quarterly, Islamic Azad University, Shushtar Branch, 9(1). {In Persian}
  20. Mohammadi, M. A., Shiani, M., & Roshanfekr, P. (2010). Factors related to citizen identity in Tehran. Social Welfare Quarterly, 10(38), 65-89. {In Persian}
  21. Momeni, F., & Amini Milani, M. (2011). Empowerment and sustainable development in the third and fourth development plans of Iran with Amartya Sen's approach. Social Welfare Quarterly, 11(42). {In Persian}
  22. (2009). Focus on Citizens: Public Engagement for Better Policy and Services.
  23. Pasandideh, A. (2013). The Islamic model of happiness. Dar al-Hadith. {In Persian}
  24. Praxis Group. (2012). Public Engagement Framework. For the city of Fort Saskatchewan.
  25. Razmi, M. J., & Sedighi, S. (2012). Requirements for realizing good governance to achieve human development. The Fourth National Conference on Economics, Islamic Azad University, Khomeinishahr Branch. {In Persian}
  26. Rezazadeh, R., & Selseleh, A. (2010). A review of asset-based sustainable neighborhood development policies with emphasis on social and physical capitals. Journal of Art University, (4), 121-139. {In Persian}
  27. Rowe, G., & Frewer, L. J. (2005). A Typology of Public Engagement Mechanism. Science, Technology and Human Values, 30(2), 251-290.
  28. Sardarnia, K., & Shakeri, H. (2015). Urban governance in Iran: Pathology and strategic suggestions. Development Strategy Quarterly, (42). {In Persian}
  29. Sasanpour, F., et al. (2015). The position of neighborhood in sustainable urban development (Case study: neighborhoods of District 10 of Tehran Municipality). Human Geography Research Quarterly, 47(1), 159-176. {In Persian}
  30. SLC (Salt Lake City). (2012). Public Engagement Guide.
  31. UN HABITAT. (n.d.). Global Campaign on Urban Governance: Principles.
  32. (1997). Culture and development (An anthropological approach to development) (M. Fazeli & N. Fazeli, Trans.). Organization of Printing and Publishing, Ministry of Culture and Islamic Guidance. {In Persian}
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 90
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 26





سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب