تحلیل سیاستهای جنگلکاری در ایران بر اساس معیار تناسب (1368-1400) | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 12، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 86-111 اصل مقاله (1.86 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.107836 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی شاپورزاده1؛ محمد عواطفی همت* 2؛ کیومرث اشتریان3؛ امیر علم بیگی4؛ سید مهدی حشمت الواعظین5 | ||
| 1دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 2استادیار جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 3دانشیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 4دانشیار ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده اقتصاد کشاورزی و توسعه، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 5دانشیار جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| جنگلکاری یکی از ابزارهای اصلی سیاستگذاری برای احیای اکوسیستمهای تخریب شده، توسعه فضای سبز و دسترسی شهروندان به خدمات اکوسیستمی و تثبیت مالکیت ملی است. این پژوهش با هدف جمعآوری و تحلیل تناسب سیاستهای جنگلکاری در ایران انجام شد. بههمین منظور اسناد سیاستی ملی شامل اسناد پشتیبان برنامههای توسعه، برنامههای توسعه، برنامههای ملی بخشی و سیاستهای ابلاغی سازمان منابعطبیعی و آبخیزداری کشور در بازه زمانی ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۰ با روش اسنادی بررسی و دادهها با استفاده از کدگذاری کیفی و چارچوب ارزیابی معیار تناسب، تحلیل شدند. نتایج نشان داد سیاستهای اصلی جنگلکاری ایران شامل احیا، غنیسازی و افزایش سطح جنگل، توسعه فضای سبز به صورت مشارکتی، جنگلکاری اقتصادی، مشارکتی با گونههای چندمنظوره سازگار با استفاده از فنآوریهای مناسب است. این سیاستها در طول زمان و در سطوح مختلف سیاستگذاری از تناسب و پیوستگی متغیری برخوردار هستند، هدف کلان احیاء، اصلاح، غنیسازی، توسعهی جنگل، باغ، فضای سبز و جنگلکاری درختان چند منظوره دارای بیشترین پیوستگی افقی و عمودی و مورد توافق سیاستگذاران در سطوح مختلف سیاستی بوده است. در مجموع، سیاستهای جنگلکاری، مدون نبوده، از نظریه توسعهای روشنی سرچشمه نگرفته، بر اساس اسناد بالادستی جامع تدوین نشده و در مورد آنها میان بوروکراتهای متخصص، سیاستگذاران منتخب و سایر بخشهای بدنه سیاستگذاری و ارزیابی سیاستها هماهنگی وجود ندارد. این وضعیت باعث افزایش هزینههای جنگلکاری و احیای اکوسیستم و کاهش اثربخشی سیاست میگردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احیای اکوسیستم؛ ارزیابی؛ انسجام سیاستی؛ توسعه فضای سبز؛ درختکاری؛ سیاست جنگل؛ کیفیت طراحی سیاست | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 240 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 158 |
||