الزامات سیاستگذاری هوش مصنوعی با تأکید بر مزیت نسبی دادهها در ایران | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 12، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 367-382 اصل مقاله (1.35 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.107845 | ||
| نویسندگان | ||
| نفیسه سیفی1؛ علی خواجه نائینی* 2؛ کیومرث اشتریان3 | ||
| 1کارشناسی ارشد سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2استادیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار سیاستگذاری عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| با وجود تمرکز بخش قابل توجهی از مطالعات مرتبط با هوش مصنوعی بر ابعاد فناورانه، اخلاقی و تنظیمگری هوش مصنوعی، نقش دادههای بومی بهعنوان مزیت نسبی کشورها کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف این پژوهش، شناسایی الزامات حکمرانی داده در توسعه هوش مصنوعی با تأکید بر بهرهبرداری از ظرفیت دادههای بومی ایران است. این پژوهش با رویکرد کیفی و بر اساس مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان حوزه هوش مصنوعی و سیاستگذاری انجام شده و دادهها با استفاده از تحلیل مضمون بررسی شدهاند. یافتهها نشان داد که هشت مؤلفه شامل تقویت اعتماد عمومی به زیستبوم داده، ایجاد زیرساختهای تنظیمگری داده، توسعه نظامهای مالکیت داده، تقویت امنیت داده، استانداردسازی داده، افزایش دسترسیپذیری داده، انباشت و ذخیرهسازی داده و گمنامسازی و ناشناسسازی دادهها از مهمترین الزامات حکمرانی داده در توسعه هوش مصنوعی ایران به شمار میروند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که دادههای بومی میتوانند بهعنوان یک دارایی راهبردی و مزیت رقابتی کشور در توسعه هوش مصنوعی ایفای نقش کنند، مشروط بر آنکه حکمرانی داده بهصورت یکپارچه و مبتنی بر چارچوبهای حقوقی، فنی و نهادی مناسب استقرار یابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاستگذاری؛ هوش مصنوعی؛ مزیت نسبی؛ داده؛ حکمرانی داده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 286 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 225 |
||