تحلیل ژئومورفولوژیکی واحدهای کاربری سرزمین (مطالعه موردی: حوزه آبخیز گدار کفنو ، کرمان) | ||
| نشریه علمی - پژوهشی مرتع و آبخیزداری | ||
| دوره 79، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 263-290 اصل مقاله (1.94 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrwm.2026.408197.1862 | ||
| نویسندگان | ||
| ناصر مشهدی* 1؛ سیروس شمشیری2 | ||
| 1مرکز تحقیقات بین المللی بیابان، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| 2گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران | ||
| چکیده | ||
| واحدهای فیزیوگرافی بر پایه شکل ناهمواریهای زمین به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر تنوع و توزیع مکانی پوشش و کاربری زمین تأثیر میگذارند. الگوهای ترکیبی اشکال سرزمین و کاربری زمین، از عوامل طبیعی انسانی ناشی میشوند که تعاملات بین آنها هنوز مشخص نیست. این مقاله در قالب بررسی موردی از تحلیل ژئومورفولوژی واحدهای کاربری سرزمین در یک منطقه نیمه خشک تا نیمه مرطوب برای اهداف برنامهریزی کاربری زمین اانجام شده است. واحدهای لندفرم بر پایه واحدهای سنگشناسی و فرایندهای پویا استخراج و تهیه شد. الگوهای مکانی توزیع غالب هر نوع کاربری زمین، با استفاده تصاویر ماهواره و بازدیدهای میدانی مورد مطالعه قرار گرفتند. طبقهبندی و نقشه کاربری زمین در دو فاز عملکرد و فعالیت انجام شد. تحلیل ژئومورفولوژی نشان میدهد که توزیع و گسترش کاربری زراعت در لندفرمهای دامنه منظم و دامنه با فرسایش سطحی رخ داده است. همچنین این کاربری در شیبهای 0 تا 10 درصد پراکنده است که نشاندهنده محدودیت گسترش از نظر شیب دارد. کاربریهای مرتع، چمنزار و منابع آب در تمام لندفرمها با هر نوع سنگ بستر و شیبهای توپوگرافی متفاوت گسترش دارند. کاربری شهری در مناطق کم ارتفاع با شیب کمتر از 5 درصد متمرکز شدهاند. نتایج نشان داد که لندفرم و شیب به شدت بر تنوع و الگوی کاربری زمین تأثیر میگذارند. در نظر گرفتن رابطه بین شرایط ژئومورفیک و کاربری زمین میتواند به مؤلفه کلیدی تصمیمگیری در هر طرح کاربردی تبدیل شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شکل ناهمواری؛ فرایندهای پویا؛ الگوی کاربری سرزمین؛ دامنه منظم؛ واریزه؛ مواد مادری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 54 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 73 |
||