بینشهای نوتریژنومیک در مورد نقش متابولیتهای زیست فعال در آغوز گاو؛ پیامدها برای تنظیم ژن، عملکرد ایمنی و سلامت گوساله | ||
| علمی- ترویجی (حرفهای) دامِستیک | ||
| دوره 26، شماره 2 - شماره پیاپی 37، تابستان 1405، صفحه 6-17 اصل مقاله (1.67 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی- ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/domesticsj.2026.409226.1226 | ||
| نویسندگان | ||
| مهسا درچهزاده* 1؛ عباس پاکدل2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تخصصی رشته تغذیه دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 2استاد رشته ژنتیک و اصلاح نژاد دام، گروه مهندسی علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| آغوز، نخستین ترشح غده پستانی پس از زایمان، نقشی حیاتی در بقا و سلامت گوسالههای تازه متولد شده دارد. به دلیل ساختار جفت گاو و عدم انتقال فاکتورهای ایمنی در دوران جنینی، گوسالهها در وضعیت آگاماگلوبولینمی متولد میشوند و ایمنی اولیه خود را منحصراً، از طریق دریافت به موقع و کافی آغوز کسب میکنند. هدف از ارائه این مقاله علمی- ترویجی، بررسی نقش متابولیتها و ترکیبات زیست فعال آغوز گاوی در تنظیم بیان ژنهای مرتبط با سیستم ایمنی و وضعیت سلامت گوسالهها با رویکرد ژنومیک تغذیهای (Nutrigenomics) است. بدین منظور، مقالات منتشر شده در زمینه ترکیبات زیست فعال آغوز، متابولومیکس، ژنومیک تغذیهای و انتقال ایمنی غیرفعال در گوساله، تحلیل و بررسی شدهاند. یافتههای این مرور نشان میدهد که آغوز تنها منبع انرژی و حامل مواد مغذی نیست، بلکه، به عنوان یک عامل اپیژنتیک قدرتمند از طریق اجزایی مانند میکروRNAها، نوکلئوتیدها و نوکلئوزیدها، فاکتورهای رشد، سیتوکینها، ایمونوگلوبولینها، ترانسفرین و الیگوساکاریدها، بیان ژنهای درگیر در عملکرد سیستم ایمنی، بلوغ و حفظ یکپارچگی سد رودهای، تعدیل میکروبیوتای روده و پاسخهای التهابی را تنظیم میکند. این برنامهریزی مولکولی اولیه نه تنها شانس بقای گوساله را در دوره بحرانی شیرخواری افزایش میدهد، بلکه، اثرات پایداری بر کارایی سیستم ایمنی در طول عمر تولیدی حیوان بر جای میگذارد. تفاوت در ترکیبات تغذیهای آغوز ناشی از تفاوتهای ژنتیکی، فردی و محیطی است. سطوح آنتیبادیها در آغوز، شیر و سرم دارای یک جزء ژنتیکی قابل توجه هستند و میتوان نواحی ژنومی مؤثر بر آنها را شناسایی کرد. این ویژگیها میتوانند ابزاری برای کاهش شکست انتقال ایمنی غیرفعال (Failure of Passive Transfer) از طریق انتخاب ژنتیکی فراهم آورند. مدیریت صحیح تغذیه آغوز، راهکاری عملی برای بهبود سلامت گوسالهها در گاوداریهای صنعتی است. شناسایی نشانگرهای ژنتیکی مرتبط با کیفیت آغوز، امکان گنجاندن این صفت در برنامههای اصلاحنژادی را فراهم میکند که به کاهش وابستگی به آنتیبیوتیکها و افزایش بهرهوری اقتصادی گله منجر خواهد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آغوز؛ اپیژنتیک؛ اجزای زیست فعال؛ متابولومیکس؛ میکروRNA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 120 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 70 |
||