جرمشناسی رِوایی: امکانهای تحلیلی و محدودیتهایِ تبیینی (نقدی درونماندگار) | ||
| مطالعات حقوق کیفری و جرمشناسی | ||
| دوره 55، شماره 2، تیر 1404، صفحه 3-22 اصل مقاله (1.07 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqclcs.2025.108171 | ||
| نویسنده | ||
| فرهاد الله وردی* | ||
| استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| جرمشناسی رِوایی بهعنوان رویکردی نظری ظهور یافته که بر سازندگی و جهتدهندگی روایتها در فرایند شکلگیری کنش مجرمانه تأکید میکند. مقاله حاضر با اتخاذ نقدی درونماندگار ـ ارزیابی بر اساس معیارهایی که خود این رویکرد وضع کرده است ـ به بررسی این پرسش میپردازد که آیا این رویکرد توانسته است از مفروضات رایج جرمشناسیِ جریانِ اصلی فراتر رود یا صرفاً مفاهیم کلاسیک را با زبانی تازه بازتولید کرده است؟ یافتهها نشان میدهند که جرمشناسی روایی دستکم با سه بدفهمیِ بنیادین (تقلیل به روش پژوهش، تلقی کشف حقیقت و خلط با قصهگویی صرف) و دو محدودیت ساختاری (سکوتِ روایی و سیاستِ روایت) مواجه است. استدلال اصلی مقاله این است که به رسمیت شناختنِ تنش میان روایت و باقیماندههای غیرگفتمانی مانند سکوتِ تروماتیک و ابعاد بدنی و عادتی کنش، نه یک نقص معرفتشناختی، بلکه شرط امکانِ خودِ جرمشناسی روایی است. جرمشناسی روایی زمانی به وعده نظری خود وفادار میماند که با آگاهی از این محدودیتها و حساسیت به سهم قدرت در تولید روایتها و شیوههای مصرف و مصادره آنها، بر تبیینِ بخشی و موقعیتمندِ روایتهای جرم تأکید ورزد و خود را بهعنوان «لنز تحلیلی مرزآگاه» بازتعریف کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جرمشناسیِ روایی؛ چرخشِ روایی؛ داستانهایِ جرم؛ علّیتِ روایی؛ سکوتِ روایی؛ سیاستِ روایت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 115 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 143 |
||