از کشف نخستین معدن بیوچار طبیعی جهان تا توسعه یک فناوری بومی | ||
| علمی-ترویجی گیاه پزشک | ||
| مقاله 6، دوره 25، شماره 1 - شماره پیاپی 9، بهار 1405، صفحه 98-103 اصل مقاله (873.66 K) | ||
| نوع مقاله: مصاحبه | ||
| نویسندگان | ||
| ثمین کرمپور* ؛ علیرضا نوری | ||
| گروه آموزشی گیاهپزشکی؛ دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| وقتی از من می پرسند بیوچار چیست، همیشه سعی می کنم از یک تعریف ساده شروع کنم. بیوچار در واقع ماده ای است که از گرماکافت یا پیرولیز بقایای گیاهی و چوبی در شرایطی با اکسیژن بسیار کم یا بدون اکسیژن به دست می آید. اگر همین فرآیند در محیط هیدروترمال و در حضور آب یا بخار آب انجام شود، محصول حاصل را هیدروچار می نامیم. این تعریف عمومی بیوچار و هیدروچار است که امروز در دنیا شناخته شده است. اما آنچه ما با آن روبه رو شدیم، با تعاریف رایج تفاوت داشت. بیشتر بیوچارهای موجود در جهان، محصول فرآیندهای صنعتی هستند؛ یعنی انسان بقایای گیاهی را در کوره های پیرولیز تبدیل به بیوچار می کند. اما در جریان مطالعات اکتشافی خود به ماده ای برخوردیم که منشأ آن کاملاًً طبیعی بود. بررسی های زمین شناسی و آزمایشگاهی نشان داد که این ماده طی حدود ۱۶۰ میلیون سال و در اثر فرآیندهای طبیعی زمین شناسی در منطقه کوهبنان کرمان شکل گرفته است. به همین دلیل معتقدم معدن کوهبنان، نخستین معدن شناخته شده بیوچار و هیدروچار طبیعی در جهان است؛ معدنی که از نظر حجم ذخایر نیز ظرفیت بسیار قابل توجهی دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیوچار؛ معدن؛ مصاحبه؛ گیاهپزشک؛ دانشگاه تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 45 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 31 |
||