تبارشناسی گفتمان شهر سبز: واکاوی تاریخی-گفتمانی گسستهای معرفتی و مکانیسمهای دانش-قدرت در برنامهریزی شهری | ||
| تاریخ علم | ||
| مقاله 6، دوره 24، شماره 2، مهر 1405، صفحه 125-155 اصل مقاله (1.24 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jihs.2026.419577.371921 | ||
| نویسندگان | ||
| علی رضا نوروزی شرف* 1؛ منصور رضاعلی2؛ حافظ مهدنژاد3 | ||
| 1گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| 2پژوهشکده تاریخ علم، دانشگاه تهران، ایران | ||
| 3گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه سیدجمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| شهر سبز به عنوان یکی از رویکردهای تحقق توسعۀ پایدار و ارتقای زیست پذیری شهری شناخته می شود که تحت تأثیر عوامل سیاسی، اکولوژیک و اجتماعی قرار داشته است. بر همین مبنا، این پژوهش، در جستوجوی واکاوی سیر تحول گفتمان شهر سبز و استخراج گسستهای معرفتی و مکانیسمهای «دانش-قدرت» حاکم بر برنامهریزی شهری میباشد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، بنیادین و از نظر ماهیت، کیفی محسوب میشود. روش پژوهش مبتنی بر تبارشناسی فوکویی همراه با تحلیل گفتمان انتقادی، میباشد. داده های این پژوهش از راه مطالعات عمیق اسنادی و کتابخانهای، گردآوری گردیدهاند. بر اساس یافتههای پژوهش، سیر تحول گفتمان شهر سبز به صورت خطی، تکاملی و تکنیکی صرف نیست، بلکه ماحصل هفت گسست معرفتی و اپیستمولوژیک می-باشد. این گسستهای معرفتی مشتمل بر مهندسی بهداشت شهری، باغشهر و زیستسیاست، شهرسازی مدرن و انضباط فضایی، توسعۀ پایدار و نوشهرگرایی، زیستقدرت اکولوژیک، زیستقدرت الگوریتمی، و شهرسازی پساکرونا و سوژگی فرابشری هستند. در این گسستهای معرفتی، ماهیت شهر سبز از طبیعت به مثابه ابزار مهندسی بهداشت و پاکیزگی عبور نموده و وارد مفهوم طبیعت به عنوان همآفرین و شریک زیستی در شبکههای تابآوری، شده است. لذا پژوهش حاضر استدلال میکند که شهر سبز را میتوان فراتر از یک پدیدۀ زیستمحیطی یا تکنوکراتیک تفسیر نمود. چنان چه از لحاظ فوکویی، به مثابۀ یک فناوری سیاسی یا زیستسیاسی قابل فهم میباشد که از طریق آن، حکمروایی و مدیریت شهری اعمال میگردد. همچنین، نتایج پژوهش حاضر از تاریخنگاری خطی و نقد رویکردهای صرفاً کمی یا برندسازی سبز عبور کردهاند و نشان داده که ادارک بحرانهای محیطی شهری نیازمند واکاوی لایههای پنهان قدرت و حقیقت، میباشد. در نهایت، نتایج پژوهش حاضر به مدیران و سیاستگذاران شهری پیشنهاد نموده که صرفا بر کمیت فضای سبز تمرکز نکنند بلکه نگاه ویژهای به روندهای نوظهوری از جمله عدالت زیستمحیطی، مجاورتهای محلی و همآفرینی شهروندان در حکمروایی شهری، داشته باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شهر سبز؛ تبارشناسی فوکویی؛ گسست معرفتی؛ دانش-قدرت؛ زیستسیاست؛ برنامهریزی شهری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 381 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 316 |
||