تاثیر فیتوهورمون GR24 و دو گونه قارچی بر روی تعدادی از صفات رشدی و بیان ژنهای مقاومتی در دو رقم گوجه فرنگی آلوده به بیماری پژمردگی فوزاریومی | ||
| دانش گیاهپزشکی ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 31 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijpps.2026.416219.1007124 | ||
| نویسندگان | ||
| سید رضا میررحیمی بیداخویدی* 1؛ سید کاظم صباغ2؛ علی خدادوست3 | ||
| 1کارشناس | ||
| 2ASSICIATE PROF OF YAZD UNIVERSITY | ||
| 3دانشگاه یزد مرکز تحقیقات علوم همگره | ||
| چکیده | ||
| در این تحقیق تاثیردو عامل قارچی و فیتوهورمون استریگولاکتون در القا مقاومت دو رقم گوجه فرنگی آلوده به بیماری پژمردگی فوزاریومی مورد بررسی قرار گرفت. در این آزمایش گلخانه ای از تیمارهای قارچ ,Trichoderma reesei Rizophagus irregularis و فیتوهورمون GR24 (106 میلی‌مولار) در کنترل بیولوژیکی بیماری پژمردگی ناشی از Fusarium oxysporum f. sp. lycopersici در دو رقم گوجه فرنگی کاپتین و 4129 استفاده شد. این ازمایش در قالب یک طرح بلوکهای کاملا تصادفی با چهار تیمار و سه تکرار در سه بازه زمانی (15،7 و 35 روز) انجام شد و اندازه‌گیری‌های تعدادی از صفات رشدی و میزان تغییرات در بیان تعدادی از ژنهای مقاومتی با استفاده از روش Real-Time PCR در سه بازه زمانی مورد مطالعه قرار گرفت. آنالیز داده ها نشان داد که بیشترین میزان تغییرات برای هر دو رقم بعد مربوط به بازه زمانی 35 می باشد. همچنین، نتایج ارزیابی صفات رشدی نشان داد که بیشترین میزان تاثیر بر روی صفات اندازه گیری شده مربوط به تیمار ترکیبی قارچی وفیتوهورمون به ویژه بر روی وزن و حجم ریشه می باشد.. .نتیج بررسی بیان ژن نشان داد که بیشترین میزان تغییر برای هر سه ژن مربوط به تیمار ترکیبی و کاتالاز و بتاگلکوناز به ترتیب بیشترین و کمترین میزان بیان را نشان دادند. با توجه به نتایج فوق چنین نتیجه گیری میشود که کاربرد ترکیبی عوامل کنترل کننده بیولوژیک قادر به القاء بیشتر مقاومت در گیاهان حا به بیماری شده و قادر به کاهش شدت بیماری و افزایش توده زیستی گیاه می شوند | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| مقاومت اکتسابی؛ کنترل بیولوژیکی؛ شدت بیماری؛ میکوریز؛ فیتوهورمون | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 102 |
||