مطالعه تجربه زیسته زنان کارگر فصلی از حذف فرصتهای اشتغال در شالیزارهای روستاهای هرازپی مازندران | ||
| توسعه محلی (روستائی-شهری) | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 09 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: پژوهشی : ... (با ذکر دقیق نوع فعالیت علمی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrd.2026.416367.669005 | ||
| نویسنده | ||
| سید قاسم حسنی* | ||
| عضو هیات علمی گروه مردم شناسی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش با رویکرد انسانشناسی توسعه و روش مردمنگاری، به بررسی پیامدهای اجتماعی مکانیزاسیون نشاکاری برنج و تجربه زیسته زنان کارگر فصلی در چند روستای منطقه هرازپی آمل میپردازد. مسئله اصلی تحقیق، دگرگونی الگوهای اشتغال و پیامدهای اجتماعی-فرهنگی ورود دستگاههای نشاکار در نظام کشاورزی محلی است. دادههای پژوهش از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه عمیق با زنان کارگر فصلی و کشاورزان محلی گردآوری شده است. یافتهها نشان میدهد که مکانیزاسیون نشاکاری، اگرچه در سطح سیاستی با هدف افزایش بهرهوری، کاهش هزینهها و جبران کمبود نیروی کار معرفی میشود، اما در سطح تجربه زیسته منجر به کاهش شدید فرصتهای اشتغال زنان، تضعیف شبکههای اجتماعی کار، تغییر هویت کاری و کاهش استقلال اقتصادی آنان شده است. همچنین، کار جمعی زنان که پیشتر بستر اصلی همبستگی اجتماعی و تعاملات محلی بود، بهتدریج جای خود را به فرایندهای مکانیزه و فردمحور داده است. در نتیجه، زنان کارگر فصلی با احساس حذف از چرخه تولید و کاهش منزلت اجتماعی مواجه شدهاند. این پژوهش نشان میدهد که فناوری در بستر روستایی پدیدهای خنثی نیست، بلکه واجد پیامدهای اجتماعی و جنسیتی است که میتواند ساختارهای نابرابری موجود را بازتولید یا تشدید کند. در نهایت، مقاله بر ضرورت توجه به پیامدهای اجتماعی مکانیزاسیون در سیاستگذاریهای توسعه روستایی تأکید دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مکانیزاسیون کشاورزی؛ نشاکاری برنج؛ زنان روستایی؛ تجربه زیسته؛ هرازپی آمل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 67 |
||