سیاست خارجی روسیه در برابر جمهوری آفریقای مرکزی: از همکاری تا استعمارنو | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| مقاله 9، دوره 19، شماره 1، شهریور 1405، صفحه 218-246 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2026.407807.450386 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید رسولی* 1؛ وحید حسین زاده2 | ||
| 1استادیار، گروه ژئوپلیتیک، مرکز مطالعات آفریقا، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، گروه روابط بینالملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به بررسی تأثیرگذاری روسیه بر ساختارهای سیاسی، نظامی و دیپلماتیک جمهوری آفریقای مرکزی از سال ۲۰۱۷ میپردازد و آن را نمونهای از روابط نامتوازن در نظام بینالملل تحلیل میکند. سیاستهای مسکو در مورد این کشور، نشاندهنده شکلگیری الگویی از استعمار نو است که مدلهای سنتی کمکهای توسعهای و مداخلههای ایدئولوژیک را به حاشیه رانده است. پرسش اصلی پژوهش این است که روسیه چگونه بر سیاست داخلی و خارجی جمهوری آفریقای مرکزی اثر میگذارد؟ فرضیه پژوهش بر این مبنا استوار است که روسیه در این کشور الگویی مبتنی بر «تبادل امنیت در برابر دسترسی اقتصادی» ارائه داده است؛ الگویی که در آن انتقال فناوری نظامی و حضور امنیتی، ابزاری برای بازتعریف هنجارهای ژئوپلیتیک است. این فرآیند ضمن به چالش کشیدن قدرتهای سنتی، فرانسه، نمونهای از استعمار نو را به نمایش میگذارد که در آن اهداف استراتژیک نه از راه مداخله، بلکه با بهرهگیری از نیروهای نیابتی دنبال میشود. این پژوهش با رویکرد کیفی، روش نمونهپژوهی و از راه گردآوری دادههای اسنادی-کتابخانهای انجام شده است. یافتهها نشان میدهد روسیه از سال ۲۰۱۷ با تبدیل شدن به شریک امنیتی اصلی، نفوذ خود را تثبیت کرده است. این حمایت، بهویژه توسط پیمانکاران امنیتی غیردولتی مانند واگنر، ضمن ایجاد ثباتی ساختاری، کارآمدی نهادهای دموکراتیک را تضعیف کرده است. تعاملهای مستقیم مسکو با هیئت حاکمه و لابیگری برای اصلاحات قانون اساسی، بیانگر نفوذ بر حاکمیت داخلی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استعمارنونیابتی؛ سیاست داخلی؛ سیاست خارجی؛ آفریقای مرکزی؛ روسیه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 272 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 130 |
||