نقش میانجیگری چرخۀ تبدیل وجه نقد بر رابطۀ بین سیاست محافظهکاری حسابداری و تصمیمهای سرمایهگذاری | ||
| بررسیهای حسابداری و حسابرسی | ||
| دوره 33، شماره 3، 1405، صفحه 522-547 اصل مقاله (891.3 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/acctgrev.2026.405535.1009184 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالرسول رحمانیان کوشککی* 1؛ سبحان زارع2 | ||
| 1استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| 2کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: اهمیت چرخۀ تبدیل وجه نقد در این است که میتواند چگونگی انتقال اثر سیاستهای محافظهکاری حسابداری به جریانهای نقدی را تبیین کند و از این مسیر، مبانی تصمیمگیری مدیران در حوزۀ سرمایهگذاری را تحت تأثیر قرار دهد. نقش واسطۀ چرخۀ تبدیل وجه نقد، ممکن است عدالت و دقت در ارزیابی شرایط نقدینگی را افزایش دهد و باعث شفافیت بیشتر در استفاده از سیاستهای محافظهکارانه میشود. در نتیجه، فهم این میانجیگری، ارتباط پیچیدۀ بین محافظهکاری حسابداری و تصمیمهای سرمایهگذاری را بهتر تبیین میکند. بهدلیل اهمیت زیاد بهینهسازی تخصیص منابع و مدیریت نقدینگی در شرکتها، هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجیگری چرخۀ تبدیل وجه نقد بر رابطه محافظهکاری حسابداری و تصمیمهای سرمایهگذاری است. محافظهکاری حسابداری راهکاری برای افزایش کیفیت اطلاعات مالی و بهبود نظارت سرمایهگذاران شناخته شده است که میتواند به کاهش ریسکهای ناشی از تصمیمهای سرمایهگذاری کمک کند. با توجه به پیچیدگیهای بازار و افزایش عدمتقارن اطلاعات مالی، شناسایی نحوۀ تعامل این متغیرها برای ارتقای کارایی سرمایهگذاری ضرورت دارد. خلأ پژوهشی موجود در این حوزه، از مطالعات جامع و بهروزی نشئت میگیرد که نقش میانجی چرخۀ تبدیل وجه نقد را در تعامل میان سیاست محافظهکاری و تصمیمهای سرمایهگذاری بهصورت دقیق بررسی نکردهاند. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی است، این پژوهش از نظر شیوۀ اجرا پژوهشی توصیفی ـ علی است. همچنین از نظر شیوۀ گردآوری دادهها از نوع تاریخی (پسرویدادی) و نوع جمعآوری دادهها و اطلاعات، کتابخانهای است. اطلاعات تحقیق بهکمک نرمافزار ایویوز ۱۲ تحلیل شده است. دسترسی به اطلاعات و صورتهای مالی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران، بهدلیل اینکه توسط مؤسسههای حسابرسی مورد اعتماد بورس حسابرسی شده و همچنین، در سایت کدال وجود دارد، آسان است و بهعنوان جامعۀ آماری پژوهش انتخاب شده است. حجم نمونه با توجه به اعمال چند محدودیت، ۱۴۲ شرکت بین سالهای ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ است. یافتهها: نتایج حاصل از آزمون فرضیههای پژوهش، در سطح اطمینان ۹۵ درصد، نشان داد که میان محافظهکاری حسابداری و تصمیمهای سرمایهگذاری، رابطۀ مستقیم و معناداری وجود دارد. میان چرخۀ تبدیل وجه نقد و تصمیمهای سرمایهگذاری، رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. میان محافظهکاری حسابداری و چرخۀ تبدیل وجه نقد، رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. همچنین چرخۀ تبدیل وجه نقد بر رابطۀ محافظهکاری حسابداری و تصمیمهای سرمایهگذاری، نقش میانجی ندارد. نتیجهگیری: این مطالعه با آشکارسازی تعاملات میان محافظهکاری حسابداری و مدیریت نقدینگی، بستر لازم را برای ارتقای کیفیت تصمیمگیریهای استراتژیکِ مدیران و سرمایهگذاران فراهم آورده و بر ضرورت اتخاذ رویکردهای مبتنی بر شواهد در سیاستگذاریهای مالی تأکید میورزد. با توجه به نقش محوری کیفیت اطلاعات در بهینهسازی تخصیص منابع، سیاستگذاران و مالکان شرکتها، بایستی با استقرار نظامهای گزارشگری مبتنی بر محافظهکاری مشروط، کارایی تصمیمهای سرمایهگذاری را ارتقا بخشند. بهکارگیری این رویکرد از طریق شناسایی بهموقع زیانها و اعمال احتیاط در ثبت عایدات نامشهود، مانع بروز پدیدههایی نظیر بیشسرمایهگذاری در پروژههای فاقد توجیه فنی و اقتصادی میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| چرخۀ تبدیل وجه نقد؛ محافظهکاری حسابداری؛ تصمیمهای سرمایهگذاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 111 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 98 |
||