بررسی تطبیقی مؤلفه‌های رئالیسم جادویی در دو رمان «آخرین انار دنیا» و «سال بلوا» | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 16 شهریور 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2026.402238.2730 | ||
| نویسندگان | ||
| نصرالدین عبداله زاده* 1؛ محمد‌امیر عبیدی‌نیا2 | ||
| 1دانشگاه ارومیه_ ارومیه _ ایران | ||
| 2گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| چکیده | ||
| رئالیسم جادویی از اسلوب‌های نوین داستان‌نویسی معاصر است که نویسنده در آن از ممیزه‌های برجسته‌ای چون «در‌هم‌آمیختگی واقعیت و خیال»، «نماد و اسطوره» و «جادو» در بستر داستان به‌طرز استادانه‌ای بهره‌می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که حوادث و قهرمانان رمان برای مخاطبان کاملاً باورپذیر باشند. پژوهش حاضر به بررسی تطبیقی مؤلفه‌های رئالیسم جادویی در دو رمان برجسته، «آخرین انار دنیا» اثر بختیار علی و «سال بلوا» اثر عباس معروفی، می‌پردازد. «آخرین انار دنیا» با روایت دو داستان به‌ظاهر مجزا از مظفر صبحدم و محمد دل‌شیشه، و درهم‌آمیختن آن‌ها با عناصر جادویی چون طوفان و انار شیشه‌ای، جهانی را ترسیم می‌کند که در آن واقعیت‌های تلخ جنگ و تبعید با خیال و رازآلودگی پیوند می‌خورد. در مقابل، «سال بلوا» با روایت زندگی نوشافرین و بهره‌گیری از جریان سیال ذهن، واقعیت‌های اجتماعی و تاریخی را با نمادها و تخیلاتی چون عشق ممنوعه و داستان‌های موازی درهم می‌آمیزد. هر دو رمان از مؤلفه‌های کلیدی رئالیسم جادویی نظیر حضور عناصر غیرواقعی در بستر واقعیت، روایت چندلایه و استفاده از نمادها بهره می‌برند، اما در عین حال تفاوت‌هایی نیز در رویکرد و زمینة فرهنگی خود نشان می‌دهند؛ «آخرین انار دنیا» بر تاریخ و فرهنگ کُردی و مضامین ضدجنگ تأکید دارد، در حالی که «سال بلوا» نقدی بر وضعیت زنان و سنت‌های اجتماعی در ایران ارائه‌می‌دهد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| آخرین انار دنیا؛ بختیار علی؛ سال بلوا؛ عباس معروفی؛ ادبیات معاصر؛ رئالیسم جادویی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 234 |
||