ارزیابی تنظیم مجدد زمین در بافتهای فرسوده شهری با رویکرد توسعه موزون کالبدی مطالعه موردی: بافت فرسوده مسجدیری پایین زنجان | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 7، دوره 14، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 109-125 اصل مقاله (1.45 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله مستخرج از رساله دکتری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2026.396666.2067 | ||
| نویسندگان | ||
| اکبر نوروزی؛ داریوش اردلان* ؛ سید محمدرضا خطیبی | ||
| گروه شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران | ||
| چکیده | ||
| بازآفرینی بافتهای فرسوده و ناکارآمد از دغدغههای مدیران شهریست که فراتر از وضعیت کالبدی، جوانب اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی را نیز در برمیگیرد. پژوهش حاضر به بررسی امکانسنجی بهکارگیری تکنیک تنظیم مجدد زمین با رویکرد توسعه متوازن کالبدی در بافت فرسوده مسجدیری پایین زنجان میپردازد تا ضمن تأمین کسریهای فضاهای موردنیاز، ابعاد پایداری شهری را نیز بهبود بخشد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی بوده و بر این اساس از مطالعات صاحبنظرانی نظیر شاخصهای نفوذپذیری بنتلی، چهارچوب پایداری جکنز و جونز و روش زیاری برای سنجش سرانههای استاندارد ایران استفادهشده است. دادهها از طریق مطالعات اسنادی، پیمایش میدانی و تحلیلهای فضایی در محیط نرمافزار ARCGIS گردآوری و پردازششدهاند ارزیابیهای میدانی نشان میدهد که علیرغم گذشت ۱۶ سال از تصویب و اجرای طرح تفصیلی، بافت موردمطالعه همچنان از نظر کالبدی دچار فرسودگی است و مدلسازی پژوهش نشان میدهد که با تخصیص ۵۰ درصد از اراضی مسکونی و تجاری جهت تأمین کسری سرانههای استاندارد، نهتنها میتواند عدالت فضایی را محقق سازد؛ بلکه توجیه اقتصادی اجرای طرح را نیز برای مالکان تضمین نماید بر این اساس اجرای مکانیسم فوق، فراتر از یک مداخله صرفاً فیزیکی ظاهرشده و بهمثابه کاتالیزوری برای گذار از حکمرانی دستوری به مدیریت مشارکتی محلهای عمل میکند این رویکرد الگوی بومی و کارآمدی برای بازآفرینی بافتهای فرسوده و ناکارآمد در شهرهای میانی ایران ارائه میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعدیل مجدد زمین؛ توسعه کالبدی متوازن؛ عدالت فضایی؛ زنجان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 50 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8 |
||