نمادها و نمودهای فرّه شاهی در دوران پادشاهی بهرام گور ساسانی در تاریخ طبری | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| دوره 59، شماره 1، شهریور 1405، صفحه 109-135 اصل مقاله (618.28 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2026.408049.630713 | ||
| نویسنده | ||
| مسعود شاورانی* | ||
| استادیار، گروه ادیان، دانشکدۀ ادیان و معارف اسلامی، دانشگاه بین‌المللی مذاهب اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| «فرّه» موهبتی خدایی است که به دارنده‌اش، خرد، راستی، قدرت، پیروزی، روشنائی، شکوه و زیبائی می‌داده است. مفهوم فرّه، در قلمرو اندیشه دینی و سیاسی ایران باستان بسیار مهم بوده است؛ به ویژه در زمان ساسانی‌ها دلالت بر مشروعیت اجتماعی و قدرت مذهبی پادشاه می‌کرده است. محمد بن جریر طبری، مفسّر بزرگ و برجسته قرآن، فقیه، الهیدان و مورّخ تاثیرگزار و صاحب نام ایرانی است. تاریخ طبری نخستین منبع اصلی اسلامی و ایرانی است که به مفهوم باستانی «فرّه» اشاره میکند. طبری به خدای نامه‌های ساسانی دسترسی داشته است و از طریق آنها، نسبت به این مفهوم مهم در اندیشهٔ ایران باستان آگاه بوده است و حتی به نظر می‌رسد آن را به شکل مفهوم «خلیفه الله» به الهیات اسلامی انتقال داده است. در این مقاله به نمادها و نمودها یا تجسّم‌ها و تجلی‌های «فرّه» در دوران پادشاهی بهرام گور ساسانی، که در تاریخ طبری روایت شده است، پرداخته می‌شود. داده‌های این تحقیق به روش کتابخانه‌ای گردآوری گردیده و با روش کیفی تحلیل محتوا دسته‌بندی و تفسیر شده‌اند. نمادها و نمودهای فرّه‌مندی بهرام گور در شکار شیر و فیل، چهره، تاج و زینت، آتش، اسب، خردورزی، حسن تدبیر و آبادانی، شجاعت، قدرت و هنرهای رزمی، خیرخواهی و بخشندگی، پیروزی در جنگ‌ها نمایان شده است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| فرّه؛ شاه؛ بهرام گور؛ روایت و طبری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 130 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 108 |
||