چشم انداز رئالیستی سیاست‌های مقابله با فساد | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 12، شماره 3، پاییز 1405، صفحه 144-162 اصل مقاله (1.14 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2026.109042 | ||
| نویسنده | ||
| زین العابدین افشار* | ||
| استادیار جامعه‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران | ||
| چکیده | ||
| سیاست‌های مقابله با فساد مبتنی بر پیش‌فرض‌های معرفتی اثبات‌گرایانه و تفسیری است. در پارادایم اثباتی، دو رویکرد نظری حکمرانی خوب و اقتصاد سیاسی و در پارادایم تفسیری دو رویکرد تئوری کنش جمعی و فاصله طرح-واقعیت در زمینه بررسی علل شکست سیاست‌های مقابله با فساد مطرح است. این رویکردها از نظر مؤلفه‌های پارادایمیک خالی از اشکال نیستند. به‌طور کلی پارادایم اثباتی و تفسیری با رویکردهای خود نگاه جامع و بسنده‌ای به فرایندهای مداخله، مکانیزم برنامه، زمینه، مکانیزم‌های خنثی‌کننده و بحث علّیت ندارند. برای همین جایگزین آن یعنی چشم انداز رئالیستی معرفی می‌شود. پارادایم رئالیستی در ساحت‌های معرفت‌شناختی فلسفی، هستی‌شناختی اجتماعی و روش‌شناختی کاربردی، ترکیب‌های تحلیلی را ارائه می‌دهد که ذاتاً تلفیقی است. رویکرد رئالیستی معتقد است می‌توان موفقیت و یا شکست سیاست‌های مقابله با فساد را با ترکیب تئوری برنامه مداخله-زمینه-مکانیزم برنامه-پیامد مورد مداقه قرار داد. از این طریق تئوری برنامه، مکانیزم علّی و زمینه‌ای مشخص می‌گردد که قرار است سیاستی موفق شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| رئالیسم؛ فساد؛ سیاست ضد فساد؛ زمینه؛ مکانیزم علّی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 155 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 77 |
||