تبیین الگوی عناصر ارتباطی تئاتر کودک با تأکید بر تقویت هویت ملی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 04 مهر 1405 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2026.419218.616278 | ||
| نویسندگان | ||
| سید حجت طباطبائی واعظ1؛ فائزه تقی پور* 2؛ اکرم هراتیان3 | ||
| 1گروه علوم ارتباطات ، دانشکده علوم انسانی،واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران | ||
| 2گروه علوم ارتباطات،دانشکده علوم انسانی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران | ||
| 3گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی ، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، | ||
| چکیده | ||
| تئاتر کودک، به‌واسطۀ حضور زنده، تعامل رودررو و تجربۀ چندحسی‌اش، ظرفیتی برای انتقال مفاهیم فرهنگی و تقویت هویت ملی در خود نهفته دارد؛ باوجود این، پیوند میان عناصر ارتباطی این رسانه و فرایند دریافت مفاهیم هویتی در ذهن کودک، به‌شکلی منسجم تبیین نشده است. پژوهش حاضر می‌کوشد الگوی عناصر ارتباطی تئاتر کودک را با تأکید بر تقویت هویت ملی تبیین کند. این پژوهش با رویکردی کیفی و در دو مرحله سامان یافته است: در مرحلۀ نخست، تجربۀ زیستۀ سی کودک شش تا دوازده ساله از تماشای تئاتر بررسی می‌شود؛ در مرحلۀ دوم، مصاحبه‌های انجام‌شده با یازده خبرۀ تئاتر و ارتباطات، با استفاده از روش نظریۀ داده‌بنیاد تحلیل می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد کودکان هویت ملی را از رهگذر نمادها، موسیقی، آیین‌ها، قهرمانان و عناصر اجرایی درمی‌یابند و در بستر اجرا درونی می‌کنند. الگوی پژوهش نیز فرستندۀ چندلایه، پیام چندکدانه، کانال‌های هم‌زمان و بازخورد زنده را دربرمی‌گیرد. نتایج حاکی از آن است که حضور زنده و تعامل مستقیم، مفاهیم هویت ملی را به تجربه‌ای جمعی بدل می‌سازد؛ تجربه‌ای که در خاطر کودک ماندگار می‌شود. بنابراین، تئاتر کودک، آنگاه که با طراحی ارتباطی سنجیده و متناسب با ویژگی‌های رشدی کودکان همراه شود، بستری اثرگذار برای تقویت و درونی‌سازی هویت ملی به شمار می‌آید. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تئاتر کودک؛ عناصر ارتباطی؛ هویت ملی؛ مخاطب کودک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 123 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 82 |
||