مطالعه تطبیقی سیاست‌ها و چارچوب‌‌های حقوقی حاکم بر حق پخش رسانهای ورزش | ||
| بررسی‌های مدیریت رسانه | ||
| دوره 5، شماره 3، 1405، صفحه 450-473 اصل مقاله (807.7 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/mmr.2026.404912.1217 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدحسین قربانی1؛ احمد محمودی* 2 | ||
| 1دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: امروزه حق پخش رسانهای در ورزش یکی از اصلی‌ترین منابع درآمدی باشگاه‌ها و سازمان‌های ورزشی محسوب می‌شود و هم‌زمان در شکل‌دهی به ساختار رسانهای، اقتصادی و نهادی ورزش نقشی کلیدی دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تطبیقی به بررسی ساختار، چالش‌ها و سیاست‌های حاکم بر نظام حق پخش رسانهای ورزش پرداخته است. روش: این پژوهش از حیث ماهیت کیفی و از نظر روش اجرا تطبیقی است. داده‌ها از طریق تحلیل اسنادی شامل قوانین، آیین‌نامه‌ها، اسناد سیاستی و گزارش‌های رسمی مرتبط با حق پخش رسانهای ورزش در هشت کشور منتخب (ایران، فرانسه، چین، روسیه، ترکیه، کره شمالی، اسپانیا و عربستان سعودی) گردآوری شد. اسناد مورد بررسی، به بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲5 مربوط بود و تحلیل آن‌ها با بهره‌گیری از تحلیل مقایسه‌ای در چارچوب ابعاد مفهومی مشخص انجام گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که کشورهای دارای نهاد تنظیمگر مستقل، مالکیت غیرمتمرکز رسانهای و مدل توزیع شفاف مانند فرانسه و اسپانیا، در توسعه بازار حق پخش و تأمین مالی باشگاه‌ها عملکردی موفق‌تر داشته‌اند و بازار پخش رقابتی‌تری ایجاد کرده‌اند. در مقابل کشورهایی با ساختار دولتی یا متمرکز مانند ایران، روسیه و چین با چالش‌هایی چون شفاف‌نبودن، مداخلات سیاسی و محدودیت در توسعه پلتفرم‌ها مواجهند. مدل‌های نوظهور مانند عربستان نیز نشان می‌دهند که با سرمایه‌گذاری هدفمند، دیجیتال‌سازی و سیاست‌گذاری باز در ساختارهای دولتی می‌توان بازار پخش ورزشی را توسعه داد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که موفقیت نظام حق پخش رسانهای ورزش، بیش از آنکه تابع میزان مداخله دولت باشد، به‌وجود نهاد تنظیمگر مستقل، شفافیت در توزیع درآمد، رقابت رسانهای و توسعه بسترهای دیجیتال وابسته است. بر این اساس، اصلاح ساختار حق پخش در ایران مستلزم بازنگری در حکمرانی رسانهای، کاهش تمرکز و تقویت سازوکارهای تنظیمگری و تجاری‌سازی و حرکت به‌سوی مدل‌های رقابتی و دیجیتال‌محور است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اقتصاد ورزش؛ حق پخش ورزش؛ رسانه‌های ورزشی؛ سیاست‌گذاری رسانهای؛ مطالعه تطبیقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 80 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 63 |
||