بررسی میزان اثربخشی روشهای کلینیکی درکاهش بیگانگی شغلی کارکنان (مورد مطالعه: دانشگاه پیامنور مرکز خوی) | ||
| مدیریت دولتی | ||
| مقاله 1، دوره 4، شماره 12، 1391، صفحه 1-18 اصل مقاله (293.73 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jipa.2013.35537 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدسعید تسلیمی1؛ حسن الوداری* 2 | ||
| 1استاد، گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، ایران | ||
| 2استادیار دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی شیوههای کلینیکی در کاهش بیگانگی شغلی کارکنان دانشگاه پیامنور انجام شده است. برای بررسی میزان بیگانگی شغلی کارکنان از مدل سیمن استفاده شده و برای مقایسه دو گروه آزمایش و گواه از نظر بیگانگی شغلی و ابعاد سهگانه آن، آزمون تحلیل پروفایل (رویکرد چندمتغیری با اندازهگیری مکرر) استفاده شده است. پژوهش حاضر، براساس هدف پژوهشی کاربردی و برحسب نحوهی گردآوری دادهها، در زمره پژوهشهای شبهآزمایشی (نیمهتجربی) بهشمار میرود که حضور فعال پژوهشگر را طلب میکند. یافتهها و نتایج پژوهش نشان میدهند که ترکیب خطی میانگین مؤلفههای سهگانه بیگانگی شغلی در گروههای آزمایش و کنترل در نمرات پیشآزمون، پس آزمون و پیگیری با یکدیگر تفاوت معناداری دارند و این به معنی تأئید فرضیه پژوهشی و اثربخشی برنامههای اجرا شده (کاربندی آزمایشی) در زمینه تعدیل بیگانگی شغلی در مرکز منتخب (دانشگاه پیامنور خوی) است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیگانگی شغلی؛ روش کلینیکی؛ آزمون تحلیل پروفایل؛ کاربندی آزمایشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,721 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,367 |
||