پرورش توانایی طراحیِ طراحان مبتدی معماری* طراحی، کاربست و آزمون یک محیط یادگیری سازندهگرا | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 2، دوره 17، شماره 4، 1391، صفحه 1-18 اصل مقاله (2.05 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2012.36362 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامرضا طلیسچی1؛ عباسعلی ایزدی2؛ علیرضا عینیفر* 3 | ||
| 1مربی دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان | ||
| 2استادیار دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران | ||
| 3استاد دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| چکیده هدف تحقیق حاضر، طراحی، کاربست و آزمون راهکاری تربیتی برای پرورش توانایی طراحی دانشجویان مبتدی معماری است. این راهکار تربیتی، یک محیط یادگیری است که محصول یک طراحی آموزشی سازندهگرا، و متضمن دلالتهای تربیتی یک مدل توصیفی رشد توانایی طراحی است. کانون توجه این محیط، اشتغال دانشجویان به تکالیف اصیل و واقعی مسئلهگشایی طراحی معماری است که توسط رویارویی ساختاریافته و روایتگرانه با پیشینههای ذیربط معماری پشتیبانی میشوند. همچنین، بهرهگیری از منابع اطلاعات و ابزارهایی به مسئلهگشایی طراحی دانشجویان مبتدی کمک میکنند. مربیان نیز از طریق فعالیتهای آموزشی سرمشق شدن، راهنمایی/ راهبری و حمایت/ مراقبت فعالیتهای مسئلهگشایی دانشجویان را پشتیبانی میکنند. آزمون کاربست این محیط با استفاده از یک طرح تحقیق شبهآزمایشی پیشآزمون- پس آزمون با گروه گواه انجام شد. دادههای تحقیق با استفاده از روش سنجش عملکردی و از طریق تعیین رتبههای فراوردههای طراحی دانشجویان توسط هیئت داوران مجرب گردآوری شدند. یافتههای تحقیق نشان میدهند که محیط یادگیری سازندهگرای طراحی معماری رشد توانایی طراحی دانشجویان مبتدی را تسهیل میکند و خلاقیت طراحی ایشان را بهبود میبخشد. نتایج تحقیق مؤید تأثیر مثبت کسب دانش رویدادی طراحی و توسعه طرحوارههای طراحی در رشد توانایی طراحی طراحان مبتدی است؛ همچنین، نشاندهنده توفیق رویکرد طراحی آموزشی سازندهگرا در توسعه روشهای آموزشی معماری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی رشد توانایی طراحی؛ طراحان مبتدی؛ محیط یادگیری سازنده¬گرا؛ آموزش معماری | ||
| اصل مقاله | ||
|
| ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,259 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 7,684 |
||