اثر لسیتین و نمک صفراوی بر عملکرد، هضمپذیری مواد مغذی و مورفولوژی روده در جوجه های گوشتی | ||
| تولیدات دامی | ||
| مقاله 5، دوره 15، شماره 2، 1392، صفحه 117-126 اصل مقاله (1.78 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jap.2013.51389 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشته جمیلی1؛ فرید شریعتمداری* 2؛ محمدامیر کریمی ترشیزی3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2استاد گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، تربیت مدرس | ||
| 3استادیار گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| تأثیر امولسیفایرها در جیرۀ حاوی چربی بر عملکرد جوجههای گوشتی، با استفاده از 192 قطعه جوجۀ گوشتی آمیختۀ تجاری رأس 308 در شرایط پرورشی استاندارد در آزمایش فاکتوریل 3×2 با دو نوع چربی (چهار درصد روغن سویا یا ضایعات اسید چرب) و سه نوع امولسیفایر (بدون امولسیفایر، 5/0 درصد نمک صفراوی، و یک درصد لسیتین) در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار، چهار تکرار و هشت قطعه جوجۀ گوشتی نر در هر تکرار انجام شد. افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل تحت تأثیر نوع چربی جیره قرار نگرفت، ولی جیرههای حاوی روغن سویا به میزان بیشتری مصرفی شدند (05/0>P). افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذا، با افزودن امولسفایرها به جیره بهبود یافت (05/0>P). طول و عرض پرزها در دودنوم و ژژونوم، عمق کریپت در دودنوم تحت تأثیر نوع چربی قرار نگرفتند ولی عمق کریپت در ژژونوم و عرض پرز در ایلئوم پرندگانی که در جیرۀ خود اسید چرب سویا دریافت کردند، بیشتر بود (05/0>P). افزودن نمک صفرا و لسیتین به جیره، انرژی متابولیسمپذیر ظاهری را افزایش داد (05/0>P).بهطورکلی، افزودن لسیتین و نمک صفراوی به جیرههای حاوی روغن سویا یا اسید چرب آن، با افزایش سطح جذب در دئودنوم و افزایش انرژی متابولیسمپذیر جیره، میزان افزایش وزن روزانه، و ضریب تبدیل غذا در جوجههای گوشتی را بهبود میبخشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امولسیفایر؛ جوجه گوشتی؛ چربی؛ عملکرد؛ مورفولوژی روده؛ هضمپذیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,381 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,510 |
||