توسعۀ مدل تصمیمگیری چندشاخصه برای انتخاب سامانههای اندازهگیری خودکار جریان در شبکههای آبیاری | ||
| مدیریت آب و آبیاری | ||
| مقاله 3، دوره 4، شماره 2، 1393، صفحه 177-190 اصل مقاله (684.13 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwim.2014.53033 | ||
| نویسندگان | ||
| زینب حسین زاده1؛ محمد جواد منعم* 2؛ نسیم نهاوندی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مهندسی سازههای آبی، گروه سازههای آبی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران. | ||
| 2دانشیار گروه مهندسی سازههای آبی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران. | ||
| 3دانشیار بخش مهندسی صنایع، دانشکدۀ فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران. | ||
| چکیده | ||
| یکی از روشهای مؤثر در بهبود عملکرد، مدیریت تحویل آب، بهرهوری و افزایش انعطافپذیری در شبکههای آبیاری، استفاده از سامانههای خودکار است که یکی از مهمترین آنها، سامانههای اندازهگیری جریان است. عوامل متعددی در انتخاب این سامانهها در زمینههای هیدرولیکی، فنی، فیزیکی، محیطی، اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی مؤثرند. تعدد این عوامل و تنوع تجهیزات موجود موجب پیچیدگی تصمیم انتخاب مناسب این سامانهها در کانالهای آبیاری میشود که ضرورت کاربرد مدلهای تصمیمگیری چندشاخصه را ایجاب میکند. در این تحقیق با استفاده از روش تصمیمگیری چندشاخصه، مدلی برای انتخاب سامانۀ اندازهگیری خودکار ارائه شده است. بدین منظور سامانههای خودکار اندازهگیری جریان در کانالهای آبیاری شناسایی و سپس مجموعه شاخصهای مؤثر بر انتخاب این سامانهها در زمینههای مذکور تعریف و دستهبندی شدند. با امتیازدهی به شاخصهای شناساییشده برای تمامی گزینهها، ماتریس تصمیمگیری بهعنوان ورودی مدل تولید شد و مدل تصمیمیری چندشاخصه، با استفاده از روش تاپسیس و روش وزندهی آنتروپی در نرمافزار متلب توسعهیافته، برای کانال L1 شبکۀ آبیاری قزوین اجرا شد. نتایج کاربرد مدل در کانال L1 نشان داد که سامانههای دبی-اشل و سرعت-مساحت، نسبت به سامانههای سازهای، همچنین حسگرهای فشاری و شناور نسبت به حسگرهای بابلر و آلتراسونیک رتبۀ بالاتری کسب کردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آنتروپی؛ اندازهگیری جریان؛ تاپسیس؛ خودکارسازی؛ روش وزندهی شبکۀ آبیاری قزوین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,907 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,225 |
||