مصرف سهم امام درزمان غیبت از منظر فقها | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 8، دوره 47، شماره 2، 1393، صفحه 347-360 اصل مقاله (201.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2014.53409 | ||
| نویسنده | ||
| سجاد یوسفی* | ||
| دانشجوی دکتری فلسفۀ تربیت پژوهشگاه حوزه و دانشگاه و سطح چهار حوزۀ علمیۀ قم | ||
| چکیده | ||
| هدف این مقاله بررسی اثرگذاری رویکرد حکومتی بر نگرش فقیهان معاصر شیعه در مورد مصرف حقوق امام است، با توجه به اینکه یکی از مسائل مهم در حوزۀ رفتار حکومتی و فقه، اقتصاد مصرف حقوق امام زمان در عصر غیبت بوده و در سدۀ اخیر، شیعه رویکرد حکومتی به فقه پیدا کرده است، این پرسش مطرح میشود که این تغییر رویکرد چه اثری بر مسئلۀ مصرف حقوق امام در زمان غیبت گذاشته است؟ برای پاسخ به این پرسش، تغییر رویکرد مزبور در دو مکتب فقهی معاصر نجف و قم با روش توصیفی و تبیینی بررسی شده است. در پایان مقاله این نتیجه بهدست آمد که هم در حوزۀ علمیۀ نجف و هم در حوزۀ علمیۀ قم، مکتبهای فقهی به رویکرد حکومتی و کارکرد حکومتی گرایش پیدا کردهاند و بر اساس همین نگرش، حقوق امام را تأمینکنندۀ بخشی از هزینههای حکومت اسلامی دانستهاند. امام خمینی آغازگر رویکرد حکومتی به فقه بود و برخی از شاگردان ایشان از این رویکرد پیروی کردند و این گرایش در حوزۀ علمیۀ نجف نیز نضج پیدا کرد و شهید صدر به این نظر متمایل شدند و این رویکرد توسط شاگردان ایشان توسعه یافت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق امام؛ نظریۀ تتمیم؛ نظریۀ رضایت؛ مکتب قم؛ مکتب نجف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,913 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,687 |
||