«سرّ و مصادیق آن در عرفان با تأکید بر اندیشۀ ابن عربی» | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 6، دوره 47، شماره 2، 1393، صفحه 263-281 اصل مقاله (536.63 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2014.53455 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید صادقی حسن آبادی1؛ فاطمه زارع* 2 | ||
| 1دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان. | ||
| 2دانشجوی دکتری حکمت متعالیۀ دانشگاه اصفهان. | ||
| چکیده | ||
| در تحلیل و بررسی جوهرۀ عرفان ابنعربی، سرّ یا راز یکی از مضامین کلیدی محسوب میشود. سرّ، یکی از لطایف الهی است که خداوند آن را در ذات موجودات به ودیعه گذارده است و مربوط به طور ورای عقل میباشد. در اندیشۀ این عارف، خداوند بهعنوان یکی از انواع راز میتواند مدرَک عارف قرار گیرد. البته ادراک اسرار، متعلق شهود و ایمان است و در طور و تور عقل قرار نمیگیرد. تنگنای زبان متعارف برای بیان تجارب عرفانی عارف در این وادی، زمینۀ تناقضگویی، شطح و بیان رمزواره را برای عارف مهیا میکند. ابنعربی، روش بیان اسرار را زبان تمثیل، استعاره و رمز میداند، ولیکن شطح را رعونت نفس میداند که ناشی از نقصان سلوک است و آن را ابزار بروز اسرار بهشمار نمیآورد. رابطۀ راز و سرّ با مقولههایی از قبیل حیرت و مصادیق اسرار از دیگر مباحث قابل تأمل در این مقاله است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابن عربی؛ حیرت؛ راز؛ رازداری؛ رمز؛ سرّ؛ شطح | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,655 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,081 |
||