بررسی و نقد نظریۀ وکالت در عرصۀ ماهیت نمایندگی مجلس | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| مقاله 3، دوره 10، شماره 4، 1393، صفحه 707-730 اصل مقاله (392.31 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2014.53578 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد رسول آهنگران1؛ محمد جعفر صادق پور* 2 | ||
| 1دانشیار پردیس فارابی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری فقه و حقوق جزا، دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| پس از تأسیس مجلس و ورود مفهوم نمایندگی به ادبیات سیاسی ایران، شخصیتهای علمی و بهتبع آن مردم جامعه، این نهاد سیاسی را وکالت شرعی تلقی کردند. تصریح علما و اندیشمندان بر تطبیق این نهاد بر وکالت شرعی این دیدگاه را قوت میبخشید. با اینحال هنوز جای این پرسش باقی مانده که آیا این تلقی حاصل اندیشهورزی و تتبع آگاهانه و عالمانۀ اندیشمندان بود یا اینکه راهحلی برای بومیسازی این نهاد نوبنیاد در جامعۀ سنتی ایران محسوب میشد. با دقت در ماهیت، شرایط و گسترۀ وکالت و نیز بررسی ویژگیهای طرفین این قرارداد، میتوان دریافت که نهاد نمایندگی با وجود شباهتهای بسیاری که با عقد وکالت دارد، بههیچوجه قابلیت تطبیق با این قرارداد را ندارد. زیرا نمایندگی قواعد و ویژگیهای خاصی دارد که با توجه به آنها، نمیتوان آن را با وکالت مصطلح در فقه و حقوق خصوصی یکی دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| : ماهیت؛ موکل؛ نمایندگی؛ نماینده؛ وکالت؛ وکیل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,255 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,120 |
||