تأثیر تهاجم نظامی آمریکا به عراق بر قدرت هوشمند ایران در این کشور | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 6، دوره 44، شماره 4، 1393، صفحه 777-792 اصل مقاله (249.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2014.53795 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدجعفر جوادی ارجمند* 1؛ هادی طلوعی2 | ||
| 1دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| حملة آمریکا به عراق در مارس 2003 که به سقوط رژیم بعثی منجر شد، سرآغاز دوران جدیدی در روابط ایران با این کشور بود. فروپاشی حکومت صدام حسین، فرصتی استثنایی برای جمهوری اسلامی پدید آورد تا قدرت سیاسی و فرهنگی خود را در عراق گسترش بخشد. نفوذ ایران هم در بعد دیپلماسی رسمی و روابط صمیمانه با دولت جدید عراق مشهود بود و هم در بعد فرهنگی و غیررسمی که به قدرت نرم موسوم است. ایران با بهرهگیری از قدرت نرم، ظرفیتهای فرهنگی خویش را برای تسخیر افکار عمومی شهروندان عراقی به کار برد. در این مقاله با ترکیب متغیرهای دیپلماسی رسمی و غیررسمی به تشریح قدرت هوشمند ایران در این کشور میپردازیم. سؤال اصلی تحقیق این است که تهاجم آمریکا به عراق چه فرصتهایی رااز منظر قدرت هوشمند برای سیاست خارجی ایران پدید آورده است؟ فرضیة ابتدایی نیز چنین است که دولت برآمده در این کشور با توجه به سوابق مشترک تاریخی، دینی و فرهنگی به سوی تهران گرایش پیدا کرد و به منطقة نفوذ ایران تبدیل شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امنیت ملی؛ ایران؛ آمریکا؛ سیاست خارجی؛ عراق؛ قدرت نرم؛ قدرت هوشمند | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,027 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,851 |
||