تعریفِ «فلسفه» و «فیلسوف» در فایدونِ افلاطون | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 2، دوره 13، شماره 1 - شماره پیاپی 24، 1394، صفحه 21-40 اصل مقاله (504.61 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2015.56683 | ||
| نویسنده | ||
| ایمان شفیع بیک* | ||
| دانشآموخته دکتر ی فلسفه، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| این مقاله تبیینی است از دگرگونی دیدگاه افلاطون نسبت به معنای «فلسفه» و «فیلسوف» در فایدون در مقایسه با آثارِ پیشین او. فایدون تأویلِ افلاطون از زندگی و فلسفه و مرگ سقراط بر اساس آموزههای فرجام شناختی اورفیوسی و فیثاغورثی است. او در خلال این تأویل، بدبینیِ معرفتشناختیِ خویش و راه برونرفت از آن را بازمیگوید. او سقراط را نمونهی آرمانیِ فیلسوفی میشناسد که با پی بردن به جهل خویش و موانع کسب معرفت در این جهان، روح خود را از دلبستگیهای مادی پاک و وارسته و آمادهی پرگشودن از زندان جسم ساخته است، تا بتواند در ساحتِ برینِ نامادی به معرفت نائل آید. بدینسان، افلاطون به تعریف خاص خود از «فلسفه» و «فیلسوف» دست مییابد. بر اساس تعریف او، فلسفه راه رستگاری، و فیلسوف کسی است که در جستوجوی معرفت خود را آمادهی مرگ و رستن از جهان میسازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| افلاطون؛ سقراط؛ فایدون؛ فلسفه؛ فیلسوف؛ معرفت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 28,597 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,494 |
||