تأثیر سیاستهای اقتصادی دولت پهلوی اول بر اقتصاد بندر بوشهر 1304-1320ﻫ.ش | ||
| پژوهش های ایران شناسی | ||
| مقاله 8، دوره 4، شماره 2، 1393، صفحه 123-142 اصل مقاله (556.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jis.2015.56688 | ||
| نویسندگان | ||
| نورالدین نعمتی1؛ شیوا تقوایی زحمتکش2 | ||
| 1استادیار تاریخ دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناس ارشد مطالعات خلیج فارس دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| بندر بوشهر از دورۀ افشاریه تا اوایل دورۀ پهلوی مهمترین بندر تجاری ایران در سواحل خلیج فارس بود. همزمان با روی کار آمدن دولت پهلوی اوّل، علیرغم اینکه بندر بوشهر فاقد تأسیسات بندری با معیارهای بینالمللی بود، باز از سایر بنادر ایران فعالتر بود و اکثر شرکتهای تجاری خارجی و تجار داخلی برای وارد و صادر کردن کالاهای خود از این بندر استفاده میکردند. در دورۀ پهلوی اول سیاستهای متعددی برای نوسازی کشور اتخاذ و اعمال شد. بخش قابل توجهی از این سیاستها، سیاستهای اقتصادی بودند. بخشی از سیاستهای اقتصادی دولت باعث برآمدن بندر خرمشهر به عنوان بندری با تأسیسات ارتباطی در مقابل بندر بوشهر شد. بخشی دیگر از سیاستهای اقتصادی دولت پهلوی اول، مانند انحصار تجارت خارجی، نیز باعث رشد قاچاق و ناامنی در بندر بوشهر و افول روزافزون آن شد. این پژوهش علت جابجایی مرکزیت تجاری از بندر بوشهر به بندر خرمشهر را در راهبرد اقتصادی دورۀ پهلوی اول جستجو میکند. اگرچه یافتههای این پژوهش رشد آماری تجارت بوشهر را نشان میدهند، اما این هم معلوم میشود که افزایش تجارت خارجی بندر بوشهر به دلیل بالا رفتن حجم تجارت خلیج فارس در پی راهاندازی خط آهن سراسری و از قِبَل شکوفایی تجاری بندر خرمشهر بوده است. با اجرا شدن سیاستهای اقتصادی دولت مرکزی، بندر خرمشهر به بندر اصلی ایران در سواحل خلیج فارس تبدیل شد و سهم بندر بوشهر از سیاستهای اقتصادی دولت مرکزی تنها رشد قاچاق، ناامنی و نابسامانی | ||
| کلیدواژهها | ||
| پهلوی اول؛ توسعۀ اقتصادی؛ تجارت؛ بوشهر؛ خوزستان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,453 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,506 |
||